Sociologie: Veel gestelde vragen

Hoe schrijf ik een wetenschappelijk paper?

4.3 Interpunctie

Punt

Zinseindepunt
De punt wordt gebruikt om het einde van een zin aan te geven. Er komt geen zinseindepunt wanneer de zin eindigt op een ander zinseindeteken: vraagteken, uitroepteken, afkortingspunt of puntenreeks. Als er aan het einde van een zin een zinseindeteken van een citaat staat, volgt er ook geen zinseindepunt meer. Hij zei: "Moet hier een punt staan? "

Punten in afkortingen
Hoewel er vele uitzonderingen bestaan, kan als regel worden aangehouden dat afgekorte woorden een punt krijgen en dat afgekorte woordgroepen per woord een punt krijgen: «/., incl., d.m.v. en m.a.w.

De belangrijkste uitzonderingen - die dus geen punt krijgen - zijn: afkortingen van een zelfstandig naamwoord die als woord uitgesproken kunnen worden: info, docu;
afkortingen van instellingen en regelingen waarin hoofdletters voorkomen: EUR, MUB\ internationaal erkende symbolen in handel, techniek en wetenschap: km, kWh, £, H^O.

Punten en cijfers
Gebruik punten in rubriceringen (tabel 4 3; geen punt na het laatste cijfer!) en na opsommmgsaanduidmgen (maatregelen l., 2. en 3).

Dubbele punt
De dubbele punt wordt gebruikt voor citaten, voor het aankondigen van een omschrijving, toelichting, verklaring of conclusie, en voor opsommingen. hij zei "Stond daar een dubbele punt7 "
Kortom' na deze dubbele punt loopt de zin gewoon door en hoeft dus geen hoofdletter te volgen. De OV-studentenjaarkaart is geldig in de volgende vervoermiddelen: alle vervoermiddelen van de NS (tweede klasse), de bus (inclusief buurtbus en Interliner); de tram; de metro.

Puntkomma
Een puntkomma geeft het einde aan van een mededeling en opent tegelijkertijd een nieuwe mededeling die nauw samenhangt met de vorige. Eigenlijk wordt dus de plaats ingenomen van een voegwoord tussen twee hoofdzinnen die inhoudelijk iets met elkaar te maken hebben. Een puntkomma is een sterkere scheiding dan een komma, maar een minder sterke scheiding dan een punt. Bij twijfel tussen punt en komma kan dus gekozen worden voor de puntkomma. De puntkomma wordt ook gebruikt aan het einde van de delen van een opsomming, mits deze delen geen hele zinnen zijn, want dan moet een punt volgen.

Komma

Komma
Er zijn twee verschillende soorten komma's: de grammaticale komma die de structuur van de zin moet verduidelijken, en de leeskomma die aangeeft waar er bij hardop lezen van de zin een korte pauze wordt gehoord. De hierna volgende regels zijn niet waterdicht. Bij gevallen waarin deze regels met voorzien en ook bij twijfelgevallen moeten komma's geplaatst worden waar een korte rust wordt gehoord, dus volgens de leesfunctie. Op de volgende plaatsen wordt over het algemeen een komma geplaatst: tussen gelijkwaardige zinsdelen waar ook een nevenschikkend voegwoord geplaatst zou kunnen worden, zoals bijvoorbeeld in een opsomming (Zij spaart postzegels, suikerzakjes, sigarenbandjes en munten
voor en na een bijstelling bij een zelfstandig naamwoord (De Erasmus Universiteit, een reeds 85 jaar oud instituut, kent vele beroemde alumni.)',
tussen de twee persoonsvormen van bij- en hoofdzin (Terwijl hij dit las, dacht hij na over iets anders.); voor en/of na een bijzin:
na een bijwoordelijke of (uitbreidende danwel beperkende) bijvoeglijke bijzin, tenzij het einde van deze bijzin samenvalt met het einde van de hoofdzin. voor een bijwoordelijke bijzin voor een uitbreidende bijvoeglijke bijzin

Komma's en bijzinnen
Vóór een beperkende bijvoeglijke bijzin komt nooit een komma. Wel of geen komma kan namelijk erg grote consequenties hebben voor de betekenis van de zin: Mannen die kinderen misbruiken, verdienen lange gevangenisstraffen. (Beperkend bijvoeglijk: alleen diegenen die daadwerkelijk kinderen misbruiken.) Mannen, die kinderen misbruiken, verdienen lange gevangenisstraffen. (Uitbreidend bijvoeglijk: alle mannen worden hier verondersteld kinderen te misbruiken.) Of een bijvoeglijke bijzin uitbreidend danwel beperkend is, kan bepaald worden door de bijzin weg te laten. Indien alleen wat extra informatie verdwijnt, maar er geen daadwerkelijk verschil in betekenis van de hoofdzin optreedt, dan is de bijzin uitbreidend. Een beperkende bijzin is wel betekenisvol en kan dus niet weggelaten worden zonder de inhoud van de zin aan te tasten.

Vraagteken

Alleen na een directe vraag volgt een vraagteken. Een indirecte vraag wordt beëindigd met een punt.

Zij vroeg: "Ga je weg?"
Zij vroeg of ik weg ging. Een tussen haakjes geplaatst vraagteken kan ironie of twijfel uitdrukken.
Hij was boos dat hij al (?) om tien uur op moest.

Uitroepteken

Met een uitroepteken wordt een (emotionele) bewering of uiting benadrukt. In wetenschappelijke teksten kunnen dergelijke subjectieve uitingen beter achterwege gelaten worden. Als het goed is zijn argumenten en betoogtrant sterk genoeg om het gebruik van uitroeptekens overbodig te maken.

Haakjes

Ronde haakjes
Ronde haakjes (parenthesen) worden gebruikt bij verklarende toevoegingen in de tekst, bij literatuurverwijzingen en in de betekenis van 'of. Vaak maakt het gebruik van haakjes komma's overbodig, hetgeen de leesbaarheid soms ten goede kan komen.

De man fietst (want een auto heeft hij niet) iedere dag naar zijn werk.
Hetzelfde stelt De Vries (1996, p. 132) bij... ~ De (adjunct-) directeurzal namens de leiding een taart aanbieden. Wees zuinig met het gebruik van verklarende toevoegingen tussen haakjes. Wanneer veel van zulke passages in een tekst staan, duidt dit er dikwijls op dat de auteur neigt tot overbodige toevoegingen of te veel informatie in een zin propt.

Vierkante haakjes
Vierkante haakjes (teksthaken) worden gebruikt bij redactionele aanmerkingen op of wijzigingen in vertaalde danwel geciteerde teksten: [sic!], [cursivering van mij]'.

Vraagteken tussen haakjes
Een tussen haakjes geplaatst vraagteken kan ironie of twijfel uitdrukken.

Hij was boos dat hij al (?) om tien uur op moest.