Leergang De westerse wereld VI – De twintigste eeuw

Dhr. Ko van Dun (kerndocent) e.a.

De twintigste eeuw laat zich niet zomaar in één perspectief vangen. Dit blijkt ook uit cultuurgeschiedenis van de twintigste eeuw centraal. Nadat de machinerie van de moderne samenleving in de late negentiende eeuw vastloopt, zoekt de wereld, pendelend tussen traditie en vooruitgang, aarzelend zijn weg. Soms weer meegesleurd in euforisch optimisme, dan weer vastlopend in oorlog en crisis. De kunst en de cultuur weerspiegelen deze tegenstelling, vaak ook in het werk van een afzonderlijke kunstenaar, componist of schrijver.

Pas na de Tweede Wereldoorlog komt de ontwikkeling weer in een stroomversnelling. Dan ook, in een periode waarin de scheidslijn tussen goed en fout scherp getrokken wordt, breekt de moderniteit op een breed front door. De laatste grote opstand, die van 1968, kan gezien worden als de afsluiting van een lange reeks revoltes waarmee in de westerse wereld, beginnend bij de Franse Revolutie van 1789, de overgang van de oude standenmaatschappij naar de moderne massacultuur gepaard gaat.

In het laatste kwart van de twintigste eeuw verliest het modernisme snel zijn momentum. Gebeurtenissen als de Val van de Muur in 1989 versterken het besef dat met het einde van het modernisme ook een veel oudere geschiedenis wordt afgesloten: die van de westerse wereld als geheel.

Dhr. K. van Dun (kerndocent) studeerde aan de Kunstacademie Tilburg en is docent Beeldende Vorming. Hij verzorgt diverse cursussen Kunstgeschiedenis voor HOVO Limburg.