Promotie mr. Y.R.K. Waterman

Wettelijke aansprakelijkheid werkgever moet ingrijpend veranderen

Aansprakelijkheidsverzekering werkgever verplichten

Werknemers die het slachtoffer worden van een arbeidsongeval, een beroepsziekte of een verkeersongeval vanwege hun werk,  komen hogere uitkeringen toe dan zij nu van de overheid ontvangen. De Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA) moet daarom ingrijpend worden gewijzigd. Dat stelt mr. Yvonne Waterman in haar proefschrift De aansprakelijkheid van de werkgever voor arbeidsgevallen en beroepsziekten. Zij pleit ook voor een verplichte aansprakelijkheidsverzekering voor werkgevers. Vrijdag 13 november 2009 promoveert Waterman aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Waterman onderzocht de aansprakelijkwetgeving in Nederland en landen als België en Engeland. Bovendien keek zij naar recente juridisprudentie op het gebied van  werkgeversaansprakelijkheidsrecht. Waterman concludeert dat er een verschuiving plaats heeft gevonden van schuldaansprakelijkheid naar risicoaansprakelijkheid. Zo kan een werknemer die op weg naar zijn werk een verkeersongeval krijgt, de werkgever aansprakelijk stellen voor zijn schade, ook al heeft de werkgever geen schuld aan het ongeluk.

De wettelijke regeling van het werkgeversaansprakelijkheidsrecht, neergelegd in art. 7:658 BW, is meer dan een eeuw oud en is niet meer toegesneden op de hedendaagse arbeidsomstandigheden. Daarom pleit Waterman voor modernisering van de wet. De wetgever van de voorlaatste eeuw heeft bijvoorbeeld geen rekening gehouden met gemotoriseerd vervoer, thuiswerken of burn-out syndroom.

Echter, in het geval dat de Nederlandse werkgever wel schuld heeft aan de beroepsziekte of het arbeidsongeval, vergt het dikwijls een lastige en lange weg om schadevergoeding te krijgen. Dit geldt voor alle slachtoffers, maar met name voor asbestslachtoffers. Waterman bepleit daarom de invoering van een verplichte directe verzekering voor werkgevers in combinatie met een landelijke databank van deze verzekeringen.

Verder ontbreekt het in Nederland aan een deugdelijke registratie van arbeidsongevallen en is de Arbeidsinspectie niet zo toegerust op haar controlerende taak als wenselijk zou zijn. Waterman wijst erop dat de kans van een doorsnee bedrijf op een controle vrij gering is, terwijl toch verreweg de meeste arbeidsongevallen en beroepsziekten gebeuren doordat de veiligheidswetgeving niet wordt nageleefd. “Meer controle zou veel leed schelen.”

D epromovenda concludeert eveneens dat de WIA in strijd is met het IAO-verdrag nr. 121. In dit verdrag is afgesproken hoe de inkomensbescherming is geregeld voor mensen die het arbeidsgerelateerde slachtoffer zijn geworden van een ongeval,  een beroepsziekte of een verkeersongeval. "Nederland houdt zich niet aan de regels en op dit gebied loopt ons land achteraan." Daarom pleit zij voor de invoering van de Extra Garantieregeling Beroepsziekten (EGB). Dat betekent wel dat de WIA ingrijpend zal moeten worden aangepast.

Nadere informatie:

Persvoorlichting EUR, Sandra van Beek & Rene Quist, tel. (010) 408 1216,
e-mail: press@remove-this.eur.nl

---

---