De kringloop van economische criminaliteit - Archief 1999
1 juni 1999
Conferentie op 18 juni over vorm van witte-boorden-criminaliteit
Economische criminaliteit begint vrijwel altijd in de legale economie. Via fraude, diefstal, illegale productie, ontwijking van supranationale embargo’s wordt een illegaal inkomen verworven.
En wat doet zo’n economisch crimineel dan met dat zwarte geld, naar schatting wereldwijd zo’n slordige US$ 500 miljard tot US$ 1.000 miljard per jaar ?
Dat keert – witgewassen – weer terug in de legale economie. Ziehier de kringloop van de economische criminaliteit in de notendop. Op 18 juni 1999 vindt over deze vorm van witte-boorden-criminaliteit een conferentie plaats aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
De gedachte achter de kringlooptheorie voor economische criminaliteit steunt op de veronderstelling dat criminelen zich volgens normale economische wetten zullen gedragen. De crimineel zal trachten de illegaal verkregen middelen zodanig aan te wenden dat daarmee een economisch aanvaardbaar rendement kan worden verkregen. De middelen zijn echter illegaal en zullen dus eerst worden teruggesluisd naar de legale economie alvorens deze kunnen worden geïnvesteerd in projecten die het gewenste rendement moeten opleveren.
De illegaal verkregen middelen echter dienen eerst in de was te gaan om hun zwarte schutkleur te verwijderen.
Om succesvol te kunnen witwassen is het noodzakelijk de steeds strenger wordende wetgeving op het gebied van bestrijding van witwaspraktijken te ontwijken. In een toenemend aantal landen is wet- en regelgeving van kracht gericht op bestrijding van witwassen. De kern van deze wet- en regelgeving is de signalering en melding van ongebruikelijke transacties. Dergelijke wetgeving richt zich thans met name op het bankwezen. Andere vormen van witwassen, buiten de bancaire systemen om, blijven tot op heden nog te veel buiten schot.
Ontwijking van de hiervoor genoemde regelgeving kan gepaard gaan met corruptie of omkoping van degenen die de plicht hebben tot melding. Een belangrijk voorbeeld hiervan in Nederland is de zogenaamde Amsterdamse beursfraude. Die heeft kunnen ontstaan omdat bepaalde ‘ongebruikelijke transacties’ niet zijn gemeld.
Op de conferentie komen zaken aan de orde als internationale regelgeving, specifieke maatregelen in de financiële wereld om witwassen te signaleren (met o.a. IT hulpmiddelen), de rol van justitie en het witwassen buiten de bancaire systemen om. Sprekers zijn onder meer Peter Diekman, partner PricewaterhouseCoopers en tevens docent EUR; Cees Schaap , directeur Forensic Services Ernst & Young; Fred Schenkelaar, United Nations Development Program te New York en Vincent Mul, Erasmus Universiteit Rotterdam.
Noot voor de pers
De conferentie, georganiseerd door het Opleidingscentrum voor Recht en Praktijk van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid, vindt plaats op vrijdag 18 juni 1999.
Locatie : Woudestein - Erasmus Expo en Congrescentrum,
Tijd: 9.30 uur – 17.00 uur
Info: mw. I. Rijkaart tel. 010 – 408 1597 / e-mail : Rijkaart@frg.eur.nl
