“Voor welk land ben jij tijdens het WK?” is een vraag die veel gesteld wordt aan Nederlanders met wortels in andere landen of culturen. Voor sommigen geen onredelijke vraag, voor anderen onnodig. Volgens prof.dr. Gijsbert Oonk, hoogleraar migratie, burgerschap en identiteit aan Erasmus School of History, Culture and Communication (ESHCC) zou het niet uit moeten maken voor wie je juicht. “Sport verbindt,” zegt hij in Het Parool. “Maar dan als gespreksstarter, niet als niet als loyaliteitstest.”
Oonk werd geïnterviewd voor een artikel in het Parool over hoe bewoners van Amsterdam met een achtergrond in verschillende landen of culturen omgaan met het WK voetbal en hoe ze daar in de Nederlandse maatschappij mee geconfronteerd worden.
Hij vindt dat Nederlanders met een bepaalde achtergrond de vraag ‘Voor welk land ben jij?’ bespaard moet blijven. We dwingen mensen met een dubbele identiteit om kant te kiezen. En als Nederland tegen iemands land van herkomst zou spelen? “Dat is alsof je een kind vraagt te kiezen tussen zijn moeder en vader. Als je familie hebt in meerdere landen, heb je meervoudige loyaliteit. Dat is geen keuze, dat is gewoon hoe het is.”
In het Parool noemt hij het een negentiende-eeuwse vraag. “Het is een oorlogsvraag. Je mag maar één paspoort hebben, je mag maar voor één land zijn. Met de illusie dat je als Nederlander altijd loyaal bent aan Nederland. Er is helemaal geen garantie dat je superloyaal bent als je maar één paspoort hebt.”
Eén persoon representeert niet meteen een hele groep. “Als ik in een gesprek een moslim tegenover me heb, praat ik niet met de islam. Net zo min als dat ik zelf het christelijke Westen vertegenwoordig. Dat onderscheid klinkt simpel, maar in de praktijk vergeten we het voortdurend,” zegt Oonk.
Daarnaast stelt Oonk dat de manier waarop in Nederland over het WK wordt geschreven, bijdraagt aan het probleem. “Een groot deel van de journalistiek heeft nog heel sterke nationale roots en blijft in die kaders denken. Grote steden zijn al jaren diverser dan het nationale frame suggereert, toch blijft de berichtgeving grotendeels oranjegekleurd. Voor de Amsterdammer die voor Marokko, Turkije of Kaapverdië juicht, is weinig ruimte.”
Maar Oonk is ook positief en volgens hem biedt het WK ook een opening. “Sport verbindt echt. Maar dan als gespreksstarter, niet als niet als loyaliteitstest.”
- Professor
- Meer informatie
Lees het volledige artikel in Het Parool (betaald)
