PhD defence E.E.A.P. (Evalyn) Mulder

Proefschrift in het kort:

Het melanoom is de meest agressieve vorm van huidkanker en ontstaat vanuit de pigment producerende cellen, de melanocyten. De incidentie van melanoom is hoog en neemt toe, van 2,860 in 2001 tot 7,530 in 2021 in Nederland. Tot enkele jaren geleden was de levensverwachting bij patiënten met de diagnose inoperabel of uitgezaaid melanoom zeer slecht. Het afgelopen decennium is er veel veranderd in de behandeling van patiënten met een melanoom en is de levensverwachting aanzienlijk toegenomen.

Met deze behandelmogelijkheden is een nieuw tijdperk aangebroken en dit brengt uitdagingen met zich mee. Dat er nu meer kan, betekent niet dat elke patiënt hierbij gebaat is. Dit proefschrift behandelt de huidige ontwikkelingen en uitdagingen ten aanzien van het optimaliseren van de behandeling van patiënten met een melanoom. Deel I beschrijft de rol van prognostische en predictieve biomarkers om patiënten met stadium I-III melanoom te identificeren die een risico lopen op terugkeer van de ziekte en die baat kunnen hebben bij systemische behandeling en wie niet. Deel II illustreert de sociaaleconomische impact van adjuvante behandelstrategieën (stadium III) en manieren om de behandeling en het gebruik van middelen in de gezondheidszorg te optimaliseren (stadium III-IV). Deel III richt zich op de lokale behandeling met talimogene laherparepvec (T-VEC) voor inoperabel stadium III/stadium IV melanoom.

Om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden moeten we ons bewust worden van de dilemma's en inzetten op goede samenwerking tussen alle belanghebbenden.