Een vaccinatiepaspoort is een vorm van indirecte vaccinatiedwang, maar misschien is dat zo erg nog niet

De vraag of het vaccinatiepaspoort een vorm van indirecte vaccinatiedwang is, moet volgens Martin Buijsen, hoogleraar Gezondheidsrecht aan Erasmus School of Law, bevestigend worden beantwoord. Het vaccinatiepaspoort zou burgers deze zomer meer vrijheden moeten bieden, zoals bijvoorbeeld een vakantie of toegang tot een festival. In het Leidsch Dagblad stelt Buijsen dat zo’n vaccinatiepaspoort niet in strijd met de grondrechten is.

Het vaccinatiepaspoort ziet op twee pijlers. Ten eerste is het een kans om de samenleving meer te openen. Ten tweede is het ook een stimulans voor burgers om zich te laten vaccineren. Buijsen stelt dat dit niet erg is, aangezien de vaccinatiegraad omhoog moet. Hij is er van overtuigd dat de coronapas er gaat komen, maar wel pas wanneer voldoende Nederlanders de kans hebben gekregen om zich te laten vaccineren. Als je wilt voorkomen dat de afdelingen van de intensive care overbelast blijven, is het onwenselijk als een kwart van de bevolking weigert zich te laten vaccineren, terwijl groepsimmuniteit niet in beeld komt. Begin juni wil het kabinet een besluit nemen over de invoering van een vaccinatiepaspoort.  Met zo’n paspoort kan aangetoond worden dat de houder ingeënt is, negatief getest is, of hersteld is en genoeg antistoffen heeft. De coronapas is ook bedoeld om toegang te geven tot evenementen in Nederland.

Gevreesde tweedeling

Tegenstanders van het coronapaspoort vrezen voor een tweedeling in de samenleving. Gevreesd wordt dat burgers in de toekomst alleen nog maar met een coronapaspoort kunnen deelnemen aan het maatschappelijke leven. De petitie die is gestart ‘Voor een open samenleving, zonder test- en vaccinatiedwang’ is meer dan 150.000 keer ondertekent. Professor Buijsen verwacht rechtszaken tegen het coronapaspoort, maar geeft aan dat deze geen kans van slagen hebben. Hij begrijpt dat dit wordt gezien als een beperking van vrijheden, maar volgens hem ligt er geen alternatief voor handen.

Beperking van de persoonlijke levenssfeer

In de Covid crisis wordt vaak gesproken over de beperking van grondrechten. Bij de invoering van een coronapaspoort staat bewegingsvrijheid centraal. Dit valt onder het grondrecht eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Dit is een grondrecht wat ingeperkt mag en kan worden, echter zijn hier wel een aantal voorwaarden aan verbonden. Juridisch gezien ziet Buijsen hiervoor geen beren op de weg. De inperking moet bij wet geregeld zijn, subsidiair en proportioneel zijn, en een legitiem doel dienen. Ook mag het geen permanente toestand worden en de beperking mag niet langer duren dan noodzakelijk is. De beperking is nodig om zo snel mogelijk groepsimmuniteit te bereiken. Soms moet het individuele recht wijken voor het collectieve doel, zoals hier het geval is.

Professor
Meer informatie

Lees het volledige artikel in het Leidsch Dagblad hier.