Waarom oefenen zoveel mensen zonder papieren hun wettelijke rechten op gezondheidszorg niet uit?

Samen met twee collega's van het International Institute of Social Studies heeft prof. Richard Staring, hoogleraar Empirische Criminologie aan Erasmus School of Law, een policy brief opgesteld over het realiseren van gezondheidsrechten van mensen zonder papieren in Nederland. De policy brief behandelt de vraag waarom zoveel migranten aan wie asiel is geweigerd hun wettelijke rechten op medisch noodzakelijke gezondheidszorg niet uitoefenen.

Prof. Staring schreef dit artikel in samenwerking met dr. Helen Hintjens, universitair docent ontwikkeling en sociale rechtvaardigheid, en dr. Karin Siegmann, hoofddocent arbeids- en gendereconomie, beide van het International Institute of Social Studies. De auteurs ontdekten dat mensen zonder papieren met verschillende informele barrières worden geconfronteerd en vaak ervoor kiezen om zichzelf uit te sluiten door helemaal geen gezondheidszorg te zoeken.

Belemmeringen voor het verkrijgen van gezondheidszorg zijn het niet bewust zijn van rechten of het niet-gerechtigd voelen, de angst voor de autoriteiten, het onvermogen om te betalen en de houding en kennis van medische zorgverleners. Nog verontrustender is de bevinding dat sommige zorgverleners naar verluidt niet wisten dat mensen zonder papieren volgens de wet recht hebben op medische behandeling. De beleidsnota geeft aanbevelingen over hoe dit probleem kan worden aangepakt door zowel korte- als langetermijndoelen te geven die kunnen waarnaar kan worden gestreefd om de gezondheidsrechten van mensen zonder papieren in Nederland te realiseren.