Promotie J.M.W. (Johan) Sleegers

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Organisatieverandering verloopt zelden zoals gepland. In grote publieke programma’s moeten managers en professionals daarom voortdurend afstemmen, bijstellen en ter plekke nieuwe werkwijzen uitvinden. Deze dissertatie zoomt in op wat hierbij vaak buiten beeld blijft: de dynamiek van de processen die leiden tot organisatieverandering, en specifiek de rol van improviseren daarin.
Johan Sleegers onderzocht over een reeks van jaren hoe improviseren bijdraagt aan organisatieverandering bij het programma Bruggen en Kademuren, een groot programma in het fysieke domein van de gemeente Amsterdam. De studie volgt drie teams in hun dagelijkse veranderpraktijk en laat zien dat improviseren óók in een regelgedreven omgeving een terugkerend en essentieel onderdeel is van het dagelijkse werk.
Improviseren helpt als het anders loopt dan gedacht en gepland – en dat is bij grote projecten meestal het geval. Improviseren is onvermijdelijk in een complexe en dynamische omgeving, maar de effectiviteit ervan hangt sterk af van de context. Het onderzoek benadrukt de wisselwerking tussen experimentele cultuur, minimale structuur en professionele competentie en biedt concrete handvatten aan managers en organisaties die in turbulente en ambigue omgevingen opereren.
Kernbijdrage van dit onderzoek is het herleiden van twee verandersporen: een adaptief spoor en een ontdekkend spoor. Het onderzoek van Johan Sleegers biedt inzicht en houvast om beter te herkennen wanneer en hoe improviseren helpt en wanneer het juist risico loopt te ontaarden in ‘zomaar iets doen’. Het onderscheid in verandersporen helpt om te bepalen wat de juiste manier is om improviseren te faciliteren binnen organisaties.