Ik zal de energietransitie en klimaatverandering altijd in gedachten houden en ik heb ontzag en diepe bewondering voor mensen die hun leven en loopbaan aan deze zaak wijden.
Albin Jagoda
Jagoda was vanaf de vroege dagen betrokken bij ECET en werd vervolgens de initiatiefnemer van de Erasmus Energy Club en voorzitter van het eerste bestuur.
Bij ECET willen we de mensen die helpen onze gemeenschap vorm te geven in de schijnwerpers zetten. In deze serie spreken we met studenten, alumni en partners over hun ervaringen, perspectieven en de rol die ECET heeft gespeeld in hun traject.
Jagoda was vanaf de vroege dagen betrokken bij ECET en werd vervolgens de initiatiefnemer van de Erasmus Energy Club en voorzitter van het eerste bestuur. Wat begon als haar eerste professionele ervaring naast haar studie International Business Administration aan RSM, werd een kans om vanaf de basis een studentengemeenschap rond de energietransitie op te bouwen.
Voor Jagoda ging de ervaring niet alleen over meer leren over de energietransitie, maar ook over het ontdekken van de kracht van het samenbrengen van mensen met verschillende achtergronden, perspectieven en expertisegebieden. In dit interview blikt ze terug op haar tijd bij ECET, de momenten die haar begrip van de energietransitie vormden en waarom zij gelooft dat het creëren van betekenisvolle verandering een interdisciplinaire en samenwerkingsgerichte aanpak vereist.
Wat trok je in eerste instantie aan in ECET en wat viel je op toen je betrokken raakte?
Het was ongeveer een halfjaar nadat ik naar Nederland kwam en International Business Administration aan RSM begon te studeren. Ik was op zoek naar een baan naast mijn studie, een baan die aansloot bij mijn waarden en interesses en mij kansen kon bieden om te groeien en te leren. Ik zag de vacature en was enthousiast om te zien dat deze aansloot bij mijn interesse in duurzaamheid en openstond voor een diverse groep studenten, niet alleen met een specifieke achtergrond of opleidingsniveau in gedachten. Ik werd hartelijk verwelkomd in een zeer ambitieus team met één duidelijk doel voor ogen: de energietransitie bevorderen. Het was echt de eerste ervaring die ik had in een professionele functie, maar het belangrijkste was dat het me zoveel leerde over de energietransitie, hoe belangrijk en interdisciplinair dit onderwerp is en hoe er meer dan ooit urgentie is om iets te doen aan de ingrijpende effecten ervan die wel al zien. Ik ben Sarah Craig en Malou Kroezen erg dankbaar dat zij mij die kans hebben gegeven.
Als je terugkijkt, welke ervaringen bij ECET hadden de grootste invloed op hoe je de energietransitie en je eigen rol daarin ziet?
Er waren een paar momenten. Een heel vroeg moment was één van de eerste workshops die ECET organiseerde, met academici en professionals. Dat was in de periode waarin beslissingen werden genomen over de definitieve naam en slogan van het Centre. Ik herinner me dat ik onder de indruk was van hoe sprekers met verschillende achtergronden en uit verschillende sectoren, ondanks verschillen in aanpak en risicomijding, die vaak waren geworteld in juist de soorten omgevingen waarin zij opereerden, het eens konden zijn over een fundamentele kwestie van de energietransitie. Het was ook de eerste keer dat ik de VN-grafiek zag die de impact van klimaatverandering op toekomstige generaties laat zien en ik denk dat ik toen pas echt de omvang van het probleem begreep. Het andere element was het oprichten van de Erasmus Energy Club. Iets zo ambitieus vanaf nul kunnen opbouwen, maar met de steun van een Centre dat zo toegewijd is aan het creëren van toekomstige leiders in de energiesector, was zeer waardevol. Vooral het zien hoe de leden, of energieconsultants, uit hun projecten kwamen met nieuwe kennis, nieuwe expertise en nieuwe connecties in hun vakgebied, wat mogelijk — en in sommige gevallen gebeurde dat ook — hun loopbaan in de energiesector een vliegende start kon geven, is absoluut één van de meest impactvolle dingen die ik in mijn leven heb gedaan.
Hoe heeft je ervaring bij ECET de manier gevormd waarop je over je toekomst denkt, zowel professioneel als persoonlijk?
Binnen ECET heb ik zeker een passie gevonden voor het verder mogelijk maken van positieve verandering. Werken bij het Centre gaf me het vertrouwen dat, ook al heb ik misschien geen uitputtende kennis over een vakgebied, er veel te doen is, en dat we het juist kunnen realiseren door de expertise van veel partijen met uiteenlopende opvattingen en disciplines samen te brengen. Natuurlijk is het moeilijk en faciliteren, de juiste timing en setting en stakeholdermanagement zijn essentieel, maar het is cruciaal om geen enkel onderdeel daarvan weg te laten, anders is het systeem zelf niet duurzaam. Dus ondanks het feit dat ik misschien andere manieren zal nastreven om hopelijk een betere wereld te creëren, zal ik de energietransitie en klimaatverandering altijd in gedachten houden en heb ik ontzag en diepe bewondering voor mensen die hun leven en loopbaan aan deze zaak wijden.
Wat denk je dat de ECET-aanpak onderscheidend maakt voor studenten die overwegen om betrokken te raken?
Interdisciplinair, zowel wat betreft het aangeboden onderwijs als het publiek. Breed, maar gericht op de juiste punten, waarbij individuen met minder technische achtergronden de kans krijgen om het fenomeen te begrijpen zonder hen te overweldigen. Menselijk, waarbij professionals en docenten bij het Centre altijd openstaan voor discussie en veel verschillende perspectieven uitnodigen.
Wat zouden Erasmus Universiteit en ECET, met het oog op de toekomst, nog meer kunnen doen om studenten voor te bereiden op een toekomst in de energietransitie?
Richt je op de energietransitie als een levensvatbaar carrièrepad via veel verschillende vormen van betrokkenheid: operationeel, consulting, financieel, enzovoort.