Promotie D.J.F. (Jie Fen) Chin

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Dit proefschrift onderzoekt de vroege detectie, pathofysiologie en diagnostische uitdagingen van obesitas-gerelateerd hartfalen met behouden ejectiefractie (HFpEF), een toenemend klinisch probleem als gevolg van de wereldwijde obesitasepidemie. Omdat obesitas sterk vertegenwoordigd is onder patiënten met HFpEF, is inzicht in obesitas-specifieke cardiale remodeling essentieel. De diagnose blijft echter lastig, doordat symptomen overlappen met die van obesitas zelf en conventionele diagnostische methoden in deze populatie minder betrouwbaar zijn.

Het proefschrift richt zich eerst op vroege linkeratriumdysfunctie bij obesitas. Ernstige obesitas bleek geassocieerd met linkeratriumvergroting, verminderde atriale strain en premature atriale contracties, wat suggereert dat atriale cardiomyopathie al ontstaat vóór manifeste cardiovasculaire ziekte. Daarnaast leidde indexering van het linkeratriumvolume voor lichaamsoppervlak tot onderschatting van linkeratriumvergroting bij obesitas, terwijl indexering op basis van lengte nauwkeuriger structurele afwijkingen identificeerde.

Een centraal thema van dit proefschrift is de rol van epicardiaal vetweefsel (EAT). Een toegenomen hoeveelheid EAT was geassocieerd met verminderde global longitudinal strain (GLS), een gevoelige marker voor subklinische cardiale dysfunctie, terwijl conventionele echocardiografische parameters onveranderd bleven. Na bariatrische chirurgie waren afnames in EAT onafhankelijk geassocieerd met verbeteringen in GLS. Daarnaast waren circulerende biomarkers van inflammatie en fibrose geassocieerd met zowel EAT als verminderde GLS, wat wijst op een mechanistische rol van EAT in vroege obesitas-gerelateerde cardiale remodeling.

Tot slot belicht dit proefschrift de obesitas-specifieke beperkingen in de diagnostiek van HFpEF en worden aangepaste diagnostische strategieën voorgesteld. Ook wordt de SCORHFE-studie gepresenteerd, waarin wordt onderzocht of proactieve screening op hartfalen bij volwassenen met obesitas leidt tot betere cardiale uitkomsten en eerdere interventie.