Promotie J.M. (Jay) Bakas

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Patiënten met een iliofemorale of iliocavale diep veneuze trombose (DVT) ontwikkelen vaker post-thrombotisch syndroom (PTS) dan patiënten met een femoropopliteale of kuitvene trombose. Behandeling met veneuze stents verlicht acute symptomen en klachten van DVT en verlaagt het risico op PTS. Ook na het ontwikkelen van PTS kan gekozen worden voor een behandeling met veneuze stents. 
Eén van de onderwerpen binnen dit proefschrift zijn de lange termijn uitkomsten, waaronder stentdoorgankelijkheid en patiënt gerapporteerde uitkomsten. Frequent vinden re-interventies plaats binnen het eerste jaar na veneuze stentplaatsing, echter is de secundaire doorgankelijkheid (na eventuele re-interventie) hoog: 98.1% voor acute DVT (n= 53) en 92.1% voor PTS (n= 76). Fysieke beperkingen komen regelmatig voor bij PTS, ook na succesvolle stentplaatsing: kortom, voorkomen van PTS is beter dan genezen. Na stentplaatsing voor acute DVT, lijkt juist extra aandacht nodig voor de mentale aspecten naast de fysieke consequenties. 
Aangedane inflow van de vena femoralis en vena femoralis profunda (instroombeperkingen), zijn een ander belangrijk onderwerp. Aangedane inflow gaat gepaard met een verhoogd risico op het verlies van doorgankelijkheid van veneuze stents. Toekomstige studies moeten zich richten op het ontwikkelen van objectieve criteria wanneer inflow “voldoende” is en het ontwikkelen van methodes om inflow te verbeteren. Daarnaast dient nader bevestigd te worden bij wie het staken van post-interventionele antistolling veilig kan. Tot slot, komt verschillende buitengewone casuïstiek aan bod. De brede toepasbaarheid van veneuze stents biedt potentie.