Promotie B.G. (Brandon) Rasman

Korte samenvatting over het doel van het proefschrift:

Onze capaciteit om een rechtopstaande houding te behouden vereist dat de hersenen het lichaam ten opzichte van de omgeving nauwkeurig kunnen inschatten en de juiste motorische handelingen kunnen genereren die nodig zijn om in balans te blijven. Bij het balanceren in nieuwe omgevingen moet het brein (1) de bron van onverwachte zelfbeweging identificeren, en (2) motorische commando's associëren met nieuwe sensorische feedback om de motorische controle aan te passen. Deze scriptie onderzoekt hoe mensen zich aanpassen en hun bewegingen waarnemen om hun balans te behouden. In een reeks studies balanceerden deelnemers onder omstandigheden met aangepaste sensomotorische, mechanische en/of omgevingsfactoren. Er waren drie belangrijke bevindingen uit dit onderzoek. Ten eerste toont het menselijke balanssysteem opmerkelijke aanpasbaarheid door motorische controle te herkalibreren om staande balans te behouden onder verschillende omstandigheden die aanvankelijk destabiliserend zijn voor een rechtopstaande houding. Bijvoorbeeld toen deelnemers leerden staan met lange sensomotorische vertragingen (~500-560 ms) in de balanscontrole. Ten tweede kan het brein deze geleerde controlemechanismen generaliseren naar verschillende balanscontexten. Ten derde kan het balanssysteem opereren volgens zijn eigen sensomotorische principes die niet altijd toegankelijk zijn voor ons bewustzijn. Als geheel infereert het zenuwstelsel om motorisch gedrag aan te passen en stabiele perceptie voor balans te behouden, de ruimtelijk-temporele relaties tussen sensorische en motorische signalen. Zo vormt het zenuwstelsel inschattingen van waarschijnlijkheid van zelfbeweging te vormen en werkt deze bij. Deze studies hebben implicaties voor het begrijpen van de neuromechanische principes van de menselijke balans, en voor het ontwikkelen van nieuwe methodologieën om individuen met balansstoornissen te rehabiliteren.