Promotie C. (Christa) Walgaard

Proefschrift in het kort:

Het Guillain-Barré syndroom is een auto-immuun ziekte van de zenuwen in armen en benen. Mensen met deze aandoening raken binnen enkele weken tot dagen ernstig verlamd, ontwikkelen gevoelsstoornissen en vaak ook pijn. Meestal moet een patiënt met het Guillain-Barré syndroom in het ziekenhuis worden opgenomen voor behandeling met intraveneus immunoglobulinen. Dit zijn afweerstoffen van donoren die het immuunsysteem proberen te herstellen. De ernst van de uitval is zeer wisselend van patiënt tot patiënt. Het is belangrijk om te kunnen voorspellen welke patiënt met het Guillain-Barré syndroom ernstig verlamd raakt en aan de kunstmatige beademing zal komen, zodat (ondersteunende) behandeling hierop kan worden aangepast in een vroeg stadium. In het eerste deel van het proefschrift worden voorspelmodellen beschreven die de ernst van de ziekte en (langdurige) beademing voorspellen. In het tweede deel van het proefschrift wordt een Nederlandse dubbelblinde, gerandomiseerde studie beschreven, waaraan 327 Guillain-Barré syndroom patiënten uit 59 ziekenhuizen deelnamen. In deze studie werden patiënten met een slecht voorspelde uitkomst behandeld met 1 kuur immunoglobulinen (standaard behandeling) of met 2 kuren immunoglobulinen (loting). Het bleek dat Guillain-Barré syndroom patiënten die twee kuren kregen geen betere uitkomst hadden dan patiënten die 1 kuur kregen. Wel bleek het zo te zijn dat patiënten die twee kuren kregen, meer kans hadden op ernstige bijwerkingen. De conclusie van deze studie is dat ook patiënten met een slecht voorspelde uitkomst behandeld moeten worden met 1 standaard immunoglobulinen kuur. De zoektocht naar betere therapie voor deze groep patiënten gaat nog steeds door.