Promotie C.C.A. (Christine) van Nooijen

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Wanneer een politieagent naar een drukke straat kijkt, of een kunsthistoricus naar een schilderij, vallen hen belangrijke details op die beginners makkelijk missen. Juist die ervaring maakt experts goed in hun werk. Maar wanneer zij hun kennis aan beginners proberen uit te leggen, kan diezelfde expertise het begrip in de weg zitten- “Zie je dan niet wat ik bedoel?”

Dit proefschrift onderzoekt hoe experts en beginners samen leren om te ‘kijken’ als een expert. Eerst bekijken we hoe zij met elkaar communiceren: wat ze zeggen, welke gebaren ze maken en waar ze naar kijken. We brengen eerder onderzoek samen en ordenen dit vanuit theorieën over het werkgeheugen. Daaruit blijkt dat experts beginners helpen door hun aandacht te sturen en informatie te groeperen. Daarna onderzoeken we of naar hetzelfde kijken echt laat zien dat twee mensen op één lijn zitten. Dat blijkt grotendeels zo te zijn. Ook bestuderen we de samenwerking tussen experts en beginners in een forensische omgeving, waarbij we patronen vinden in de samenhang tussen spraak, gebaren en kijkgedrag.

Vervolgens testen we twee interventies om deze samenwerking te ondersteunen. We laten politiestudenten zien hoe een ervaren politieagent naar gevaarlijke situaties kijkt, inclusief diens oogbewegingen. In een virtueel museum krijgen studenten hulp bij het stellen van vragen aan een AI-expert. We zien enkele veranderingen in de samenwerking, maar geen overtuigende verbetering in het leren.

We begrijpen nu beter hoe experts en beginners samenwerken, maar kunnen nog niet aantonen dat onze interventies deze samenwerking ondersteunen. We bespreken vervolgstappen die hierop voortbouwen.