Promotie E. (Emilie) van der Sande

Samenvatting:

Myopie (bijziendheid) is de meest voorkomende refractieafwijking, voornamelijk veroorzaakt door dat het oog te lang is. De prevalentie van myopie neemt sterk toe wereldwijd. Dit is problematisch omdat myopie, en vooral hoge myopie, geassocieerd is met een verhoogde kans op irreversibele slechtziendheid en blindheid op latere leeftijd. Genetische factoren zijn betrokken bij de ontwikkeling van myopie. Het doel van dit proefschrift was het functioneel valideren van kandidaatsgenen met refractieafwijkingen, in een gevestigd diermodel met een welbekend genoom; de muis. Genetische variaties dichtbij het gap junction delta-2(GJD2) gen zijn herhaaldelijk geassocieerd met refractieafwijkingen. Gezien de overvloedige expressie van GJD2 in de verschillende lagen van de retina en zijn rol in de visuele signaal cascade hebben wij verondersteld dat GJD2 het meest aannemelijke gen is voor de associatie in de locus. Uitschakeling van het Gjd2 gen in de muis leidt tot een verminderde myopie in een muismodel met hoge gevoeligheid voor experimentele geïnduceerde myopie. Verder toonden wij aan dat uitschakeling van het anoctamin 2 (Ano2) gen een hyperope refractieafwijking en veranderingen in de lengtes van de afzonderlijke oogcompartimenten veroorzaakt. Uitschakeling van de kandidaatsgenen phosphodiesterase 11A (Pde11a) en shisa family member 6 (Shisa6) leidt niet tot verandering in oogontwikkeling. Tenslotte lieten we zien dat hoge concentratie atropine resulteerden in een verminderde axiale lengte groei in hoog myope kinderen met en zonder diagnose voor Mendeliaanse vorm van myopie. Dit is bevestigd in een muismodel met hoge myopie, waarbij ook een marginale verhoging van dopamine en zijn metaboliet in het netvlies zichtbaar was.