Promotie F.A. (Fabio) Díaz Pabón

Samenvatting van het proefschrift:

Protesten en gewapende conflicten worden vaak als onafhankelijke gebeurtenissen beschouwd en als zodanig onderzocht. Het feit dat protesten wereldwijd voor, tijdens en na gewapende conflicten plaatsvinden, is echter in strijd met het idee dat deze twee uitingen van conflict onafhankelijk van elkaar zijn. In dit onderzoek worden verschillende uitingen van conflict bestudeerd vanuit het standpunt dat ze met elkaar samenhangen. De onderzoeken over protesten en opstanden van T.R. Gurr (2011) en anderen (Skocpol, 1979; Tilly, 2006; Tarrow, 1993), en over gewapende conflicten (Bartusevičius & Gleditsch, 2019; Goldstone, 2019; Shultziner & Goldberg, 2019) worden opnieuw beoordeeld om aan te tonen of “verschillende” uitingen van conflict, namelijk protesten, protestacties, en gewapende conflicten, begrepen en geanalyseerd kunnen worden als onderdeel van grotere processen van collectief handelen. Drie van dit soort processen worden onderzocht: escalatie richting een gewapend conflict, deescalatie van een gewapend conflict en herhaling van specifieke uitingen van conflict in de loop van de tijd. Ik betoog dat ieder van deze processen kan worden gekarakteriseerd aan de hand van landspecifieke veranderingen op het gebied van politieke vrijheid, ongelijkheid, sterkte en legitimiteit van een staat, en openbare voorzieningen.

Ter illustratie van de processen van escalatie richting een gewapend conflict, de-escalatie van een gewapend conflict en herhaling van specifieke uitingen van conflict, wordt er in dit onderzoek gekeken naar casussen in Zuid-Afrika en Colombia. Aan de hand van deze casussen worden de verschillende patronen van onderlinge samenhang, of het gebrek aan samenhang, tussen protesten, protestacties, en gewapende conflicten geanalyseerd. Hierbij wordt met een gemengde onderzoeksmethode gekeken naar conflicten die tussen 1948 en 2016 in Colombia en tussen 1948 en 2008 in Zuid-Afrika speelden.