Promotie G. (Geraldi) Wahyulaksana

Korte samenvatting over het doel van het proefschrift:

Ongeveer een derde van patiënten die zijn geopereerd na een acuut hartinfarct hebben na afloop nog altijd geen goede doorbloeding van de hartspier, ondanks dat het aangedane vat daadwerkelijk was heropend tijdens dotteren en stenting. Dit verschijnsel van slechte doorbloeding na een ogenschijnlijk geslaagde operatie onderschrijft de noodzaak voor een goede methode die de artsen kan helpen met eventuele vervolgstappen, al tijdens de ingreep. Echografie versterkt met contrastmiddelen zou zo’n goede methode moeten kunnen zijn. Echter, de huidige echografische detectie van doorbloeding is nog niet heel erg betrouwbaar want het resultaat hangt in grote mate af van de apparatuur, en het personeel die de opnames maakt. Wij hebben een nieuwe echografische techniek ontwikkeld met experimentele apparatuur, en deze getest in simulatie, laboratorium-experimenten, en pre-klinische testen. Onze detectietechniek om contrastmiddelen te detecteren in de hartspier maakt gebruik van zeer hoge beeldfrequenties, contrastmiddel-specifieke beeldvorming, en ook volumetrische echografie - daar waar normale echografie slechts een plat vlak in het orgaan afbeeldt. Onze nieuwe aanpak laat daadwerkelijk gebieden zien waar de doorbloeding niet goed gaat. Daarnaast wordt de vaatstructuur en doorbloeding via de grote en kleinere vaten afgebeeld, wat meer is dan de huidige klinische echografie kan.