Promotie H. (Hongwei) Dang

Proefschrift in het kort:

De botsing tussen de bescherming van investeringen en de bevordering van milieu- en sociale belangen is in de loop der jaren vaak aan de orde gekomen in arbitragezaken tussen investeerders en staten. Het toenemend aantal investeringsarbitragezaken waarin investeerders overheidsmaatregelen aanvechten die zijn genomen met het oog op openbare beleidsdoelstellingen, zoals de bescherming van het milieu of de volksgezondheid (bijv. het straffen van investeerders voor de niet-naleving van milieuwetgeving of het invoeren van nieuwe milieu- of volksgezondheidsvoorschriften), heeft de verontrustende vraag doen rijzen of het huidige internationale investeringsrecht duurzame ontwikkeling in de weg staat. Er is toenemende bezorgdheid over de vraag of het huidige internationale investeringsrecht in staat is te waarborgen dat staten voldoende beleidsruimte wordt gelaten voor het nastreven van duurzame ontwikkelingsdoelstellingen en dat buitenlandse investeerders verantwoordelijk worden gehouden voor de milieu- en maatschappelijke gevolgen van hun gedrag.

Tegen deze achtergrond beoogt dit onderzoek een antwoord te geven op de centrale vraag: wat zijn de belangrijkste onderdelen die moeten worden verbeterd in investeringsverdragen en de regeling voor de beslechting van investeringsgeschillen om duurzame ontwikkeling te ondersteunen en te bevorderen, en hoe kan deze verbetering tot stand worden gebracht? Om de onderzoeksvraag te beantwoorden wordt in dit proefschrift een diepgaande analyse gemaakt van de bepalingen inzake duurzame ontwikkeling (SDPs) in internationale investeringsovereenkomsten (IIAs) en een grondige casestudy uitgevoerd naar de aanpak van met duurzame ontwikkeling verband houdende investeringsgeschillen door arbitragecommissies. Meer in het bijzonder worden IIAs onderzocht om na te gaan of de verdragsteksten een voldoende basis bieden om de beleidsruimte van staten te waarborgen en investeerders aansprakelijk te stellen. De relevante investeringsarbitragezaken worden bestudeerd om te analyseren of arbitragecommissies rekening hebben gehouden met het recht van staten om regels op te stellen voor duurzame ontwikkelingsdoelstellingen en hoe het gedrag van investeerders in aanmerking is genomen bij het verlenen van bescherming en het toewijzen van tegenvorderingen.