Promotie L. (Loes) Mandigers

Proefschrift in het kort:

Met dit onderzoek zagen we dat van de patiënten die opgenomen worden op de intensive care (IC) na een reanimatie buiten het ziekenhuis (OHCA) 56% na 1 jaar overleden was en na een reanimatie in het ziekenhuis (IHCA) 59%. De overlijdenscijfers van OHCA patiënten zijn in de jaren gedaald, terwijl die van IHCA patiënten onveranderd zijn gebleven. Er worden minder vrouwen dan mannen opgenomen op de IC na een hartstilstand. Na een hartstilstand overlijden vrouwen vaker dan bij mannen in het 1e jaar na de reanimatie. Een hart-long-machine kan ingezet kan worden tijdens een reanimatie, zodat de organen alvast van zuurstof worden voorzien in de tijd dat de reden van de hartstilstand gezocht en opgelost kan worden, dit heet extracoporale cardiopulmonale resuscitatie (ECPR). Met name de duur waarin er weinig zuurstoftransport is (tijdens de reanimatie) is belangrijk voor de uitkomsten. Bij het gebruik van ECPR blijft de korte termijn overleving bij langere duur van de reanimatie hoger dan zonder ECPR. ECPR kan belangrijk zijn bij een longembolie als oorzaak voor de reanimatie. Tevens zagen we dat bij een hartstilstand het zuurstofgehalte in de huid snel daalt, na het starten van ECPR, duurt het even voordat er weer zuurstof in de huid aanwezig is. Als dit zuurstofgehalte in het brein, de eerste 30 minuten na het starten van ECPR hoger is, zorgt dit voor betere uitkomsten dan een lager zuurstofgehalte. We hebben geen effect gevonden van veranderingen in het koolstofdioxide gehalte in het bloed.