Promotie M. (Marjolein) van Reeven

Samenvatting:

Voor mensen met eindstadium leverfalen is een levertransplantatie (LT) de enige behandeloptie. In 1967 werd de eerste succesvolle levertransplantatie ter wereld uitgevoerd door professor Starzl (Verenigde Staten). In de beginjaren van orgaantransplantatie werd gebruik gemaakt van organen afkomstig van donoren die waren overleden na een circulatiestilstand (donation after circulatory death, DCD). Echter, na de introductie van het concept hersendood in 1968, werd het gebruik van organen afkomstig van hersendode donoren (donation after brain death, DBD) de gouden standaard. Ten gevolge van een groeiend tekort aan het aantal beschikbare organen voor levertransplantatie, ontstond in de jaren negentig van de vorige eeuw hernieuwde interesse in het gebruik van levers afkomstig van DCD donoren. 

Sindsdien is er veel veranderd op het gebied van levertransplantatie met DCD levers (DCD-LT): het aantal landen waarin met een (nationaal) DCD-LT programma is substantieel toegenomen. Daarnaast zijn er de afgelopen twee decennia meer dan 400 wetenschappelijke artikelen gepubliceerd over de uitkomsten van DCD-LT. Op dit moment staat DCD-LT op de rand van een nieuw tijdperk. Waar tot voorkort levers standaard werden bewaard op ijs, zullen levers in de toekomst worden gepreserveerd door middel van machineperfusie waarbij de kwaliteit van het te transplanteren orgaan zowel getest als verbeterd kan worden. 

Het proefschrift is verdeeld in drie delen. Het eerste deel tracht een beschrijving te geven van de huidige stand van zaken rondom DCD-LT in Nederland, Europa en Noord-Amerika. In het tweede deel van dit proefschrift wordt het effect van verschillende periodes van (relatieve) ischemie op de uitkomsten van DCD-LT bestudeerd. Het derde deel staat in het teken van nieuwe manieren om zo goed mogelijk gebruik te maken van het beschikbare aantal DCD levers, bijvoorbeeld door orgaandonatie na euthanasie.