Promotie M.J. (Maartje) Valkema

Hieronder volgt een korte samenvatting over het proefschrift:

De huidige standaardbehandeling van patiënten met een lokaal gevorderd slokdarmcarcinoom is neoadjuvante chemoradiotherapie (nCRT) gevolgd door een slokdarmresectie. Een derde van deze patiënten heeft geen tumorcellen meer aantoonbaar in het resectiepreparaat. Een alternatieve strategie is actieve surveillance na nCRT, waarbij de slokdarmresectie wordt uitgesteld totdat een locoregionale tumorrest is aangetoond. Dit wordt momenteel onderzocht in de SANO-trial. In die context was het doel van dit proefschrift om tumorkenmerken (“features”) te vinden die onderscheid kunnen maken tussen patiënten die wel of niet goed reageren op nCRT.

Verschillende studies van dit proefschrift onderzochten beeldvormingskenmerken. Het blijkt dat de FDG-PET/CT scan tot 12 weken na nCRT geen betrouwbaar onderscheid kan maken tussen een vitale tumorrest en inflammatie na de nCRT. Dit lukt niet met visuele beoordeling van de scans door experts, en ook niet met meer complexe beeldanalyse met behulp van radiomics. De nauwkeurigheid van een ander type scan, de FDG-PET/MRI, bleek vergelijkbaar met de FDG-PET/CT. Het serieel verrichten van FDG-PET/CT scans tot een jaar na nCRT tijdens actieve surveillance is daarentegen wel waardevol om een ontwikkelend tumorrecidief te detecteren.

Ook werden weefselkenmerken bestudeerd in biopten van vóór nCRT en resectiepreparaten ná nCRT. Een gefragmenteerd patroon in het resectiepreparaat na nCRT, ten opzichte van een gekrompen patroon waarin resterende tumorcellen na nCRT zich kunnen rangschikken, blijkt voorspellend voor terugkeer van ziekte na nCRT en resectie. Tot slot blijkt dat de aanwezigheid van zegelringcellen, slijmmeren en weinig-cohesieve cellen in de biopten vóór nCRT niet geassocieerd zijn met verslechterde tumorrespons.