Promotie R. (Run) Zhao

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift: 

Tegenwoordig beweren veel steden dat ze “inclusieve” willen zijn, gastvrij voor alle mensen, ongeacht achtergrond, welvaart of identiteit. Internationale organisaties en stadsbesturen gebruiken de term om eerlijkheid, gelijkheid en gelijke kansen te promoten. Maar ondanks deze goede bedoelingen blijven ongelijkheid en uitsluiting in steden wereldwijd toenemen.

Dit proefschrift onderzoekt waarom de belofte van “inclusieve steden” vaak niet wordt waargemaakt. Het kijkt kritisch naar hoe er over inclusie wordt gesproken, hoe steden zich als inclusief profileren via branding en rankings, en hoe beleid daadwerkelijk wordt ontworpen, uitgevoerd en geëvalueerd.

Het onderzoek analyseert wereldwijde stadsranglijsten die inclusiviteit proberen te meten, en laat zien dat deze vaak bevooroordeeld zijn en een misleidend beeld van vooruitgang geven. Ook wordt onderzocht hoe steden het begrip “inclusie” gebruiken in hun marketing, soms meer als imago dan als echte verandering. Aan de hand van casestudies in drie Europese havensteden – Antwerpen, Rotterdam en Göteborg – laat het proefschrift zien hoe politieke belangen, institutionele beperkingen en gebrekkige samenwerking de inclusieve ambities ondermijnen, zelfs wanneer er op papier inzet lijkt te zijn.

De conclusie is dat écht inclusieve steden niet ontstaan door mooie woorden of losse beleidsmaatregelen. Het vereist samenhang tussen waarden, structuren en langdurige politieke betrokkenheid. Inclusie moet meer zijn dan een slogan – het moet een wezenlijk en duurzaam onderdeel zijn van stedelijk bestuur.