Promotie S. (Sarocha) Chootipongchaivat

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Wereldwijd is borstkanker de meest voorkomende type kanker waar vrouwen aan overlijden. Sinds de introductie van borstkankerscreening, is het aantal ductaal carcinoma in situ (DCIS; DCIS betekent dat er abnormale cellen zijn in de melkgangen) diagnoses gestegen. Het proefschrift focust zich op 1) het verkrijgen van meer inzicht in het natuurlijk beloop van DCIS en 2) het evalueren van de effectiviteit van borstkankerscreening in verschillende populaties. Het microsimulatiemodel MISCAN-Fadia werd gebruikt om meer inzicht te krijgen in het beloop van DCIS en om de voor- en nadelen van screening te schatten. De bevindingen in dit proefschrift leidden tot de volgende conclusies: 
-    Een groot deel van de screendetecteerbare maar niet-gebiopteerde preklinische DCIS laesies ontwikkelen zich tot invasieve borstkanker en de gemiddelde tijdsduur waarin dit gebeurt is relatief kort (hoofdstuk 2). 
-    Voor laaggradig DCIS is deze gemiddelde tijdsduur langer dan voor hooggradig DCIS. Daarnaast is de overdiagnose naar schatting hoger voor laaggradig DCIS dan voor hooggradig DCIS, ongeacht de ER status (hoofdstuk 3).
-    Vanwege het lagere borstkankerrisico en de kortere levensverwachting bij vrouwen met Downsyndroom, is de verhouding tussen de voor- en nadelen minder gunstig bij borstkankerscreening dan bij vrouwen met een gemiddeld risico (hoofdstuk 4).
-    De meeste kosteneffectieve screeningsstrategieën voor Singapore zijn screeningsscenario’s met een startleeftijd van 40 jaar (hoofdstuk 5).
-    Screening middels klinisch borstonderzoek kan resulteren in een borstkanker mortaliteitsreductie tot 16% wanneer vrouwen in India tussen de leeftijd 30-69 jaar tweejaarlijks zouden worden gescreend (hoofdstuk 6).