Promotie S.H. (Salaheldin) Kassab

Hieronder volgt een korte samenvatting over het proefschrift:

Ondanks het belang van studentenbetrokkenheid vanwege de positieve relaties met verbeterde academische prestaties, welzijn en studenttevredenheid, ontbreekt in de bestaande literatuur over dit onderwerp een samenhangend kader voor praktische toepassing en onderzoek in gezondheidsberoepsonderwijs (HBO). Om deze lacune aan te pakken, werd een uitgebreid project uitgevoerd, bestaande uit zes studies.

De eerste fase begon met een verkennend overzicht, dat tot doel had de bestaande literatuur over methoden voor het meten en verbeteren van studentenbetrokkenheid in de opleiding geneeskunde voor bachelorstudenten in kaart te brengen. Dit overzicht benadrukte het gefragmenteerde begrip en gebrek aan duidelijkheid over het onderwerp in de literatuur over medisch onderwijs. Vervolgens werd een AMEE-gids ontwikkeld, waarin een nieuw kader werd geïntroduceerd voor het begrijpen en verbeteren van studentenbetrokkenheid in HBO, samen met verbindingen met relevante theoretische kaders en praktische richtlijnen. Het project omvatte ook een systematisch literatuuroverzicht dat diverse instrumenten onderzocht die worden gebruikt voor het meten van studentenbetrokkenheid in HBO. Dit overzicht analyseerde deze instrumenten kritisch, benadrukte hun sterke en zwakke punten en psychometrische eigenschappen, en bood richtlijnen voor de ontwikkeling en selectie van instrumenten.

De laatste drie studies richtten zich op de praktische toepassing van het kader voor studentenbetrokkenheid binnen probleemgestuurd leren (PBL)-tutorials. Een vragenlijst werd ontwikkeld en gevalideerd om cognitieve, emotionele en gedragsmatige dimensies van studentenbetrokkenheid in PBL-tutorials te meten. Een andere studie richtte zich op de beoordeling van "moeilijk te meten" studentencompetenties die voorspellend zijn voor betrokkenheid bij PBL-tutorials. Ten slotte werd de invloed van tutorinterventieprofielen en groepsprocessen op studentenbetrokkenheid onderzocht, waarbij werd onthuld dat het vestigen van een gevoel van verwantschap binnen de groep en het verbeteren van groepsdynamiek significant van invloed waren op emotionele en cognitieve betrokkenheid.