Wat maakt dat een plek niet alleen goed aanvoelt, maar ook echt als thuis? In haar promotieonderzoek gaat Naomi Rommens van Erasmus Universiteit Rotterdam op zoek naar het antwoord op die vraag. Over haar bevindingen schreef ze een essay voor het online platform Gebiedsontwikkeling: “Plaatsgevoel is geen luxe of bijzaak in gebiedsontwikkeling, maar een onmisbaar denkraam om te begrijpen hoe mensen zich tot hun omgeving verhouden – en hoe ruimtelijke veranderingen daadwerkelijk worden ontvangen in de wijk.”
In gebiedsontwikkeling gaat het steeds vaker over placemaking: het samen met betrokkenen omvormen van fysieke ruimtes tot betekenisvolle plekken. Maar wat maakt nu dat een plek écht goed voelt?
Samen met collega Seline Westerhof liep zij tientallen wandelingen met bewoners, placemakers en ambtenaren in Rotterdam, Zoetermeer en Vlaardingen. Daaruit kwam een typologie van vier soorten plaatsgevoel naar voren: plekken kunnen vertrouwd en verbindend voelen, maar ook ontwrichtend, afstandelijk of zelfs afstotend. Nieuwe wijken als Entree in Zoetermeer en District U in Vlaardingen wekken bijvoorbeeld nieuwsgierigheid, maar voelen voor veel bewoners nog tijdelijk en onthecht. In de Rotterdamse wijk Carnisse blijkt hoe sterk emoties kunnen oplaaien wanneer ingrepen botsen met hechte, bestaande banden met de plek – maar ook hoe buurtinitiatieven nieuw gevoel van verbondenheid creëren.
Het onderzoek maakt duidelijk dat plaatsgevoel geen extraatje is, maar een kompas voor inclusieve gebiedsontwikkeling. Verbindende plekken ontstaan alleen wanneer bewoners écht kunnen meedoen, bestaande sociale netwerken worden erkend en placemakers zichtbaar en lokaal ingebed zijn.
Naomi: “Pas als we serieus nemen wat een plek met mensen doet, kunnen we bouwen aan plekken die ertoe doen.”
Lees het volledige essay op Gebiedsontwikkeling.
- Promovendus
- Promovendus
- Onderzoeker
- Meer informatie
Lees meer over het Erasmus Initiatief Vital Cities and Citizens.
