Erin Chang

Foto Erin Chang
“Het idee is dat je op je gemak aan tafel zit en van de maaltijd geniet, terwijl je nadenkt over het verhaal en de betekenis ervan. In dat opzicht is het een heel filosofische traditie.”
Erin Chang
student aan Erasmus School of History, Culture and Communication

Tijdens Pesach vieren we de bevrijding van het Joodse volk uit de Egyptische slavernij. Het is het klassieke verhaal van Mozes en hoe hij de Joden bevrijdt uit de slavernij van de Farao. Mozes leidt de Joden uit Egypte en ontvangt de tien geboden.

De traditionele seder, een lang diner waarbij je tijdens het eten en drinken nadenkt over het verhaal, maakte het altijd een leuk feest om te vieren. De traditie van de seder wortelt eigenlijk in de oude Griekse symposia. Het idee is dat je op je gemak aan tafel zit en van de maaltijd geniet, terwijl je nadenkt over het verhaal en de betekenis ervan. In dat opzicht is het een heel filosofische traditie. Zo moet het jongste aanwezige kind tijdens de maaltijd de vraag ma’ nishtana? (waarom is deze nacht anders?) stellen en beantwoorden.

Met Pesach kwam de hele familie altijd samen aan tafel. Het dwong ons de hele avond samen door te brengen en met elkaar te praten. Niet alleen over de gewone dagelijkse dingen, maar ook over echt belangrijke onderwerpen. Mijn beste herinnering is nog altijd aan het eten. De matzeballensoep, stoofpot en lamsbout. Zelfs de gefilte fish (een gerecht waar ik nog steeds een hekel aan heb). Het jodendom is een religie die je niet los kunt zien van haar maaltijden. Al het eten tijdens de seder is symbolisch, tot en met de vier glazen wijn die de volwassenen drinken.