Testimonials

Als een vis in het water

“Als universitair docent Staats- en Bestuursrecht aan Erasmus School of Law voel ik me als een vis in het water. De academische wereld heeft me altijd getrokken. Het geeft me energie mijn kennis te delen met en over te dragen aan anderen. Op dit moment ben ik verantwoordelijk voor het mastervak Overheid en Markt, dat ik afgelopen jaar heb mogen opzetten. Daarnaast geef ik hoorcolleges voor het vak Inleiding Staats- en Bestuursrecht, ben ik betrokken bij diverse andere vakken, en mag ik, zoals iedereen, talloze bachelor-, master- en togascripties begeleiden.

Het doen van onderzoek vind ik leuk en interessant; ik ben nieuwsgierig, ben gek op schrijven en analyseer graag meer complexe vraagstukken. Daarbij prijs ik mij gelukkig dat mijn onderzoekslijn naar industriebeleid en duurzaamheidsinitiatieven onder het (Europese) economische recht perfect past binnen de onderzoekskoers die onze faculteit vaart. Daarbij vind ik het belangrijk een team met goede mensen om me heen te verzamelen. Recent ben ik gevraagd toe te treden tot de editorial board van Erasmus Law Review. Daar zit bijvoorbeeld zo’n team van uitstekende juristen.

Naast mijn werk aan Erasmus School of Law ben ik ook verbonden als senior-advocaat Europees- en Mededingingsrecht bij Van Doorne, een fantastisch kantoor aan de rand van de Amsterdamse Zuidas. Ik was ook vóór mijn promotietraject aan de KU Leuven al vijf jaar werkzaam als senior-advocaat Competition and Regulation bij De Brauw Blackstone Westbroek in Amsterdam. De combinatie van theorie en praktijk werkt heel verfrissend en vormt dikwijls een grote bron van inspiratie voor mijn onderwijs(materiaal).”

Wegwijs maken in de faculteit

“Erasmus School of Law is natuurlijk een complexe organisatie met een eigen signatuur. Als initiële ‘buitenstaander’ kostte het me dan ook een paar maanden om mezelf wegwijs te maken, zeker op administratief gebied. Inmiddels weet ik de juiste mensen wel zo’n beetje te vinden. Ik ben blij dat wij aan deze faculteit over zulke geweldige administratieve ondersteuning beschikken. Dat maakt dat je je als docent of onderzoeker zo veel mogelijk op de inhoud kunt richten.”

Onderzoek

"Ik heb een achtergrond in het economisch bestuursrecht, dus mijn huidige functie is mij op het lijf geschreven: ik focus mij op het bestuursrecht in een economische context. Voor ik hier begon, kende ik via de Katholieke Universiteit Leuven (KU Leuven) al een aantal mensen binnen Erasmus School of Law en zij gaven mij ook uiteindelijk de garantie dat ik het hier naar mijn zin zou hebben. Dat is ook zeker het geval.”

Studeren over de hele wereld

“Een niet-te-onderschatten aspect van de academische wereld is dat je onderdeel uitmaakt van een wereldwijde onderzoeksgemeenschap. Dat heb ik tijdens mijn promotieperiode in Leuven, tijdens onderzoeksverblijven in Japan en in het Verenigd Koninkrijk, op conferenties en als Ius Commune-vertegenwoordiger mogen ervaren. Ook tijdens mijn studies heb ik al kunnen proeven van de internationale dimensie: tijdens mijn tweejarige master Law and Language studies aan de Universiteit Maastricht heb ik een semester aan de Australian National University in Canberra en een semester aan de University of Aberdeen doorgebracht. Probleemgestuurd Leren (PGL) werd door Maastricht University voor het eerst geïntroduceerd. De kleinschaligheid van het onderwijs maakte het een heel prettig systeem.

Mijn master was tweetalig. Engels was de voertaal, maar ik heb zo ook ervaring opgedaan met juridisch Frans. Ik kijk heel voldaan terug op mijn master: naast de buitenlandervaring heb ik meegedaan aan de European Law Moot Court Competition, werkte ik als student-tutor, was ik lid van een herendispuut en heb ik veel kunnen reizen. Mijn tijd in Maastricht was echt top.”

Nationale en internationale stappen

“Na mijn studie begon ik als stagiair bij De Brauw Blackstone Westbroek in Amsterdam. Het duurde maar zes weken, maar ik werd zo enthousiast dat ik na afloop besloot te solliciteren. Na vijf jaar bij de Brauw te hebbengewerkt, uiteindelijk als senior associate, ben ik aan mijn promotietraject begonnen bij de KU Leuven. In die periode heb ik ook enige tijd als Visiting Research Fellow gewerkt aan de University of Cambridge en aan de Waseda Law School in Tokyo. Na het behalen van mijn doctoraat werd mij een baan aangeboden als advocaat mededingingsrecht bij Van Doorne. Desondanks ging mijn zoektocht voor een academische functie door en kwam ik uiteindelijk de vacature voor mijn huidige functie bij Erasmus School of Law tegen. Doordat ik met het ene been in de academische wereld sta en met het andere in de praktijk, zie ik hoe de echte wereld nog weerbarstiger is dan in de mooie oplossingen die je op theoretisch vlak bedenkt.”

Wereld vol inspiratie

“Ik heb gedurende mijn loopbaan veel inspirerende mensen mogen ontmoeten. In Maastricht was Hildegard Schneider, hoogleraar Europees recht, een bron van inspiratie. Ze is intelligent en weet dat terug te brengen tot oplossingen voor concrete problemen op een hele prettige vriendschappelijke manier. Bovendien weet ze het beste uit haar mensen te halen. Bij de Brauw Blackstone Westbroek had ik ook veel inspirerende collega’s: Martijn Snoep was als managing partner op de inhoud heel erg sterk, maar ook zijn leiderschapsstijl was bijzonder goed. Hij leek wellicht een typisch ‘mensenmens’, maar daarachter schuilde iemand die heel goed nagedacht over zijn leiderschap. Daarnaast heb ik ook veel geleerd van bestuursrechtelijke ‘zwaargewichten’ als Nicolien van den Biggelaar en Arjan Kleinhout.

Aan de KU Leuven werd ik niet enkel geïnspireerd door mijn promotor Wouter Devroe, maar kon ik ook enorm profiteren van peer-teaching. Zo heb ik veel geleerd van mede-promovendi als Richard Steppe en Friso Bostoen en vele anderen (en hopelijk zij ook een beetje van mij).

Bij Van Doorne inspireert Sarah Beeston mij. Ze is niet enkel scherp op de inhoud, maar is bovendien een fantastische (familie-)vrouw. Daarnaast is Sarah erg internationaal georiënteerd. Daarmee loopt Sarah echt op de troepen vooruit. Voor Saskia Laseur, de managing partner van Van Doorne, heb ik ook veel respect. Haar bevlogenheid werkt inspirerend.

Binnen Erasmus School of Law lopen uiteraard veel inspirerende mensen rond. Als ik even inzoom op de sectie staats- en bestuursrecht, dan geniet ik van het samenwerken met mijn collega’s. Zonder andere collega’s tekort te willen doen, denk ik daarbij bijvoorbeeld aan inhoudelijke sparsessies die ik met Evert Stamhuis en Joke de Wit heb en de hoorcolleges die Lianne van Kalken en ik samen geven."

Trots op wat ik heb bereikt, maar er is werk aan de winkel

“Ik vind het lastig ergens echt trots op te zijn. Hoe meer onderzoek je doet, hoe meer je beseft hoe complex de wereld in elkaar zit en hoeveel werk er nog moet worden verzet. Dat maakt me nederig. Als ik toch iets moet noemen: in 2017 heb ik de Ius Commune prijs gewonnen voor een artikel dat later in de Columbia Journal of European Law is verschenen. Daar ben ik wel trots op.”

Verschillende petten
“Ik heb altijd verschillende functies binnen Erasmus School of Law gehad. Op dit moment ben ik programmadirecteur van de dubbele master Toga aan de Maas, ben ik bezig met de laatste voorbereidingen voor de verdediging van mijn proefschrift op het terrein van het fiscale strafrecht, ben ik bezig met de afronding van de vakken Formeel Belastingrecht in de fiscale bachelor en master en JAV voor Fiscalisten in de fiscale bachelor, help ik mee aan een onderzoek naar de Wet ter voorkoming van Witwassen en Financieren van Terrorisme en draag ik bij aan een strafrechtelijke  evaluatie van het (Besluit) Adviescollege Levenslanggestraften. Daarnaast werk ik op oproepbasis voor Lubbers Boer Douma, een fiscaal opiniekantoor opgericht door drie fiscale hoogleraren uit Amsterdam en Leiden. Iedere week ziet er voor mij anders uit en dat vind ik fijn.”

Niet gemaakt voor de belastingadviespraktijk
“Na mijn twee masters in Maastricht heb ik heel kort bij een big four kantoor gewerkt, maar dat was niets voor mij. Na vervolgens getekend te hebben bij een advocatenkantoor kwam ik een vacature voor tutor bij Erasmus School of Law tegen, waardoor ik daar uiteindelijk niet ben gestart. Aan de Universiteit van Maastricht kunnen masterstudenten met goede cijfers onderwijsgroepen voor probleemgestuurd leren (PGL) geven, dus ik had hier al enige ervaring mee. In Maastricht ontdekte ik dat ik het werken bij de universiteit en lesgeven heel leuk vond en ik had altijd al de wens om te promoveren. Ik besloot dus – ondanks het feit dat ik bij het advocatenkantoor zou beginnen - toch te solliciteren bij Erasmus School of Law en ben hier in 2014 als tutor begonnen. Ik heb altijd de indruk gehad dat je met een baan in het onderwijs iets kan betekenen voor jonge mensen. Je kunt ze vooruit helpen, en daar krijg ik energie van. Meer energie dan ik kreeg van het schrijven van stukken voor klanten van een belastingadvieskantoor.

“Op dit moment ben ik de programmadirecteur van de master Toga aan de Maas en werk ik veel samen met de mastercoördinator Eva Roosendaal. Zij richt zich hoofdzakelijk op studentenzaken en ik houd mij bezig met de onderwijsinhoudelijke zaken. Ik bezie bijvoorbeeld of het curriculum en de toelatingseisen nog voldoen aan onze wensen, maar ik verzorg ook het contact met onze associate kantoren. Zij verzorgen masterclasses en bieden stageplekken aan onze masterstudenten. Met de associates evalueer ik onder andere ons programma en inventariseer ik of zij nog verbonden willen blijven aan onze opleiding. Ook denk ik mee over de inhoud van de verschillende toga-vakken.”

Op het matje geroepen
“Toen Toga aan de Maas in 2015 een doorstart maakte, werd mij gevraagd te solliciteren naar de functie van coördinator van dit programma. Ik werkte toen net een jaar als tutor, en door mijn betrokkenheid bij Toga aan de Maas kwam ik toen in contact met Joost Nan en Paul Mevis, die samen met Maarten Verbrugh en Ruben Houweling het voortouw namen in de doorstart van de master. Op deze manier kwam ik terecht bij de sectie Strafrecht.

Mijn route naar de sectie Belastingrecht is een ietwat bijzondere geweest. Toen ik tutor was in Maastricht, was ik vrij ijverig en maakte ik schema’s op het bord voor de studenten. In Maastricht was dat geen probleem, maar in Rotterdam wordt van tutoren iets meer verwacht dat ze vragen stellen zodat de studenten geactiveerd worden zelf te studeren. Een aantal oud collega-tutoren in Rotterdam was er ontevreden over dat ik die schema’s ook hier maakte en dus werd ik op het matje geroepen bij de leidinggevende van de tutorenpool. Sigrid Hemels, hoogleraar Belastingrecht aan Erasmus School of Law, hoorde dit ook, maar gelukkig vond zij het niet heel erg en vroeg zelfs of ik interesse had om te promoveren binnen de sectie Belastingrecht. Dat was dus een geluk bij een ongeluk.”

Faculteit vol inspirerende en behulpzame mensen
“Mijn promotoren Paul Mevis en Guido de Bont inspireren mij heel erg. De manier waarop ze hun ideeën verwoorden en onderbouwen en hoe ze mijn teksten hebben beoordeeld; ik heb het contact met hen als ontzettend waardevol ervaren. Ik schrijf grotendeels over fiscale thema’s, maar Paul Mevis weet daar als hoogleraar Strafrecht toch heel veel van en weet precies de juiste vragen te stellen om mij verder te helpen. Ook heeft hij mijn enthousiasme voor het strafrecht weer enorm aangewakkerd. Guido de Bont is hoogleraar Belastingrecht, maar hij wijst mij bijvoorbeeld net weer op dat ene arrest van de civiele kamer uit 2006. Ik hoop nog lang met hem te mogen blijven samenwerken.  

Ook Sigrid Hemels vind ik inspirerend. Zij weet al haar verschillende functies goed te combineren en maakt ook nog tijd voor de jongere collega’s binnen de sectie Belastingrecht. Ondanks dat ze geen sectievoorzitter meer is, is het iemand met wie medewerkers nog steeds graag van gedachten wisselen over carrièremogelijkheden of de inhoud van concept-artikelen en daar maakt ze dan ook echt tijd voor. Ook Reinout Kok is hier een voorbeeld van. Zij willen je oprecht helpen en daarmee is geen enkele tactische overweging gemoeid. Dat vind ik bewonderenswaardig.”

Te weinig uren in een week
“Voor veel promovendi is het volgens mij een uitdaging om onderzoek, onderwijs en promotie te combineren, aangezien er maar een gelimiteerd aantal uren in een week zit. Persoonlijk vond ik het combineren van een fulltime docentfunctie met het schrijven aan een proefschrift te doen; schrijven is natuurlijk ook een hobby. Ik kreeg vooral stress van het feit dat de deadline van mijn tijdelijke aanstelling op het punt stond te verlopen. Gelukkig heb ik een paar maanden extra gekregen om mijn proefschrift netjes af te ronden en kan ik nu uitkijken naar mijn verdediging op 8 juli.”

Een wens van duizend kinderen
“Ik vind Erasmus School of Law een hele fijne werkomgeving en ben nog lang niet uitgekeken op de faculteit. Mijn werk is erg gevarieerd en ik kan veel verschillende dingen blijven doen. Een specifieke stip op de horizon heb ik niet. Ik beoordeel mijn ambities in het moment en zie waar het schip strandt. Ik focus mij nu bijvoorbeeld op de twee onderzoeken die ik al noemde en op mijn verdediging en daarna zie ik vanzelf welke kansen op mijn pad komen binnen de faculteit. Zolang ik mooie kansen krijg, ben ik gelukkig. Ik vind het wel heel belangrijk om uitdagend en genoeg werk te doen te hebben.

Ik hoop verder van harte dat ik in de toekomst privé en werk op een goede manier kan blijven combineren. Ik heb een dochtertje en het liefst zou ik wel duizend kinderen willen, want kinderen zijn het leukste wat er is. Tegelijkertijd vind ik mijn werk ook heel erg leuk en wil ik absoluut geen nee moeten zeggen tegen mooie kansen. Ik heb geen idee wat de toekomst zal brengen, maar het combineren van privé en werk, beide op een bepaald ‘niveau’, is iets wat ik hoop te kunnen blijven doen. Gelukkig gaat dat tot nu toe hartstikke goed.”

Je leeft maar een keer
“Ik heb in Maastricht zowel Strafrecht als Fiscaal recht gestudeerd en ik heb uiteindelijk een geweldige studententijd gehad, maar de eerste twee jaar vond ik verschrikkelijk. Als zeventienjarige verhuisde ik van Amersfoort naar Maastricht en dat vond ik erg spannend, omdat ik in Maastricht niemand kende. Tijdens de introductie ontmoette ik gelukkig iemand die net als ik geen bier lustte, dus daarmee was de vriendschap direct gesloten. In de eerste twee jaar van mijn studententijd had ik veel heimwee. Ik ging iedere donderdag na mijn onderwijsgroep dus ook meteen naar Amersfoort en kwam maandag zo laat mogelijk terug in Maastricht. Ik haalde wel hele hoge cijfers, omdat ik heel veel studeerde.

Na twee jaar veranderde alles door een aantal serieuze medische zaken. Ik realiseerde mij dat je maar een keer leeft en dat idee heeft me gelukkig nooit meer losgelaten. Ik ben ontzettend dankbaar voor alles wat me gegeven is. In mijn studententijd betekende dit dat ik opeens meer wilde, en ik heb mij direct aangesloten bij allerlei clubjes. Mijn studententijd veranderde volledig; ik ging opeens veel uit, ging zelden naar huis en haalde zelfs een aantal zessen. Bij mijn sollicitatie voor de baan bij het advocatenkantoor vielen die cijfers uit de toon en de medewerkers vroegen daar ook naar. Dat zijn juist de cijfers waar ik het meest trots op ben, omdat ik eindelijk uit mijn comfortzone durfde te stappen, was mijn reactie. Overigens heb ik ook in het laatste jaar van mijn bachelor en tijdens mijn masters altijd graag gestudeerd en veel plezier beleefd aan het schrijven van mijn scripties.”

Bevoorrechte positie
“Als ik een advies zou mogen geven aan studenten, zou dat zijn om bewust te zijn of blijven van de bevoorrechte positie die een student aan een universiteit heeft. Zowel op intellectueel als op financieel niveau ben je gezegend, wanneer je aan de universiteit studeert, dat is lang niet iedereen gegund. De student uithangen in de stad is leuk en belangrijk, maar ik genoot ook echt van de uren in de collegebanken. Ik vind het belangrijk dat studenten zich realiseren welke inspirerende mensen hen college geven; dat is heel bijzonder en wezenlijk anders dan het volgen van een opleiding aan een niet WO-instelling. Ik hoop dan ook dat - wanneer dat mogelijk is - studenten de campus en de collegezalen weer ruimschoots opzoeken.”

Een nieuwe (Rotterdamse) start
“Ik ben begin 2021 begonnen bij Erasmus School of Law als directeur onderwijs en studentenzaken. Dit houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor het onderwijsbeleid en de onderwijsondersteuning, waaronder de roosterdiensten, examencommissie en studieadviseurs. Daarnaast adviseer ik de onderwijsdecanen over de strategie van de faculteit. We sparren wekelijks over de belangrijkste uitdagingen op korte en lange termijn.

Een aantal maanden geleden zag ik de vacature voor deze functie op LinkedIn. Ik had al ervaring opgedaan met strategievorming binnen en buiten het hoger onderwijs en het verbeteren van het studierendement van andere onderwijsinstellingen, maar ik had nog geen ervaring op WO-niveau. Ook zou ik betrokken worden bij de strategie van Erasmus School of Law, dus ik twijfelde geen moment om te solliciteren.”

Vier diploma’s in acht jaar
“Ik heb zelf lang en veel kunnen studeren. In acht jaar tijd heb ik de studies Nederlandse en Engelse Taal -en Letterkunde, en Computerlinguïstiek en Artificiële Intelligentie afgerond aan de Universiteit Antwerpen en de studies Corporate Finance en Toegepaste Economische Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens mijn studie ben ik voorzitter geweest van een dispuut, waardoor ik heb kunnen proeven van het studentenleven; dat vond ik net zo interessant als mijn tijd in de collegebanken. Het sociale aspect van studeren vind ik minstens even belangrijk als het behalen van het diploma, dus ik ben heel blij dat ik dat heb kunnen ervaren.

Ik raad alle studenten aan om hun studententijd te verrijken met nevenactiviteiten. Naast het opdoen van werkervaring is het ook van belang om aan je eigen ontwikkeling te werken. Personal leadership tijdens je studie is in mijn ogen net zo belangrijk als de cijfers op je diploma.”

Financieel gemis in droomfunctie
“Na mijn studententijd startte ik als International Management trainee bij Procter & Gamble (P&G). De helft van de supermarkt staat vol met producten van P&G, waaronder Gillette, Pringles, Bosch en Head & Shoulders. Voor veel economiestudenten is het een droom om hier een startersfunctie te bemachtigen, maar de posities zijn schaars. P&G neemt jaarlijks namelijk maar twee studenten aan. Ik was enorm blij dat ik mijn carrière kon beginnen met zo’n leuke en gewilde functie.

Uiteindelijk werd ik onvoldoende uitgedaagd bij P&G en dat kwam door mijn achtergrond in finance. Daarom besloot ik over te stappen naar het ING-kantoor in Brussel en ging ik daar aan de slag als International Management trainee binnen de financiële sector. Na te hebben gerouleerd op verschillende afdelingen vond ik mijn plek in een managementfunctie op een afdeling die zich bezighield met investment banking en het ontwikkelen van financiële producten. Via mijn werk bij ING kwam ik vervolgens in contact met Deloitte Consulting. Ik kreeg daar een managementfunctie aangeboden bij de Strategy Office, waarin ik mij voornamelijk bezighield met de toezicht richtlijnen voor banken en verzekeraars, zoals Solvency II en Basel III. Dit werk vond ik erg leuk, mede door het internationale karakter van de functie.”

Een grote BMW is niet alles
“Ondanks de mooie BMW en een riant salaris, miste ik toch iets in mijn werk. Weinig motiveerde mij nog om iedere dag naar kantoor te gaan. Dit stond in schril contrast met de ervaringen van mijn broer. Hij werkte al jaren als lector in het hoger onderwijs en ging iedere dag met veel plezier naar zijn werk. Op dat moment besloot ik om ook het onderwijs in te gaan en daar heb ik sindsdien geen dag spijt van gehad. Het onderwijs intrigeert me en ik geniet ervan om elke dag bezig te zijn met de toekomst van jonge mensen.

De switch naar onderwijs is de meest succesvolle carrièrestap die ik had kunnen maken. Wat mij betreft is onderwijs het voertuig voor sociale mobiliteit, daarom werk ik graag in de Randstad met grootstedelijke problematiek. Dat geeft een extra dimensie aan een functie die ik al zo aantrekkelijk vind.”

Haags studierendement verdrievoudigd
“Na een aantal jaar als manager te hebben gewerkt bij Fontys Hogenscholen, ben ik aan de slag gegaan als directeur bij de Haagse Hogeschool. Het studierendement was hier in het 19 procent en de doorstromers uit het mbo hadden vrijwel geen kans om hun hbo-diploma te halen. Samen met mijn collega’s hebben we het studierendement uiteindelijk verhoogd naar 60 procent en behalen evenveel mbo als havo studenten hun diploma. Het is een resultaat waar ik erg trots op ben. De komende jaren wil ik ook een positieve bijdrage leveren aan het studierendement van Erasmus School of Law.

Het verbeteren van het studierendement zie ik als een van de belangrijkste uitdagingen in mijn nieuwe functie. Bij Erasmus School of Law is het studierendement in het eerste jaar op dit moment ongeveer 50 procent. Dat willen wij graag verhogen, dus ik werk samen met de onderwijsdecanen aan een beleidsstrategie voor de verbetering van ons onderwijs en studierendement”

Studenten verdienen een stem
“Onze studenten inspireren mij iedere dag. Je kunt zo veel van hen leren en zij zijn de personen waarvoor wij ons werk doen. In het debat worden zij soms snel vergeten, maar het is belangrijk om naar hen te luisteren. Als we dat doen, kunnen wij de dienstverlening in het onderwijs veel beter inrichten en een klimaat creëren waarin studeren succesvol en plezierig is.

Ik hoop de komende jaren een steentje bij te dragen aan de studententevredenheid en het studiesucces van Erasmus School of Law. Daarnaast wil ik zorgen voor een sfeer waarin mijn collega’s met plezier naar hun werk komen. Ik streef naar tevredenheid, gepaard met resultaat en kwaliteit.”

Ver-van-mijn-bed-show

“Sinds februari 2020 werk ik als Coördinator Internationalisering bij Erasmus School of Law. Door de Coronacrisis heb ik mijn start lastig gevonden omdat ik na zes weken moest omschakelen naar thuiswerken. Inmiddels begin ik wel aardig op stoom te komen en wil ik de bruggenbouwer zijn in de internationalisering van onze faculteit. Voor de één is internationalisering een vanzelfsprekende ontwikkeling. Ik kan me ook best voorstellen dat internationalisering als een ver-van-mijn-bed-show kan voelen, wanneer je focus voornamelijk ligt op Nederlandse recht en de Nederlandse arbeidsmarkt. Internationalisering biedt echter voor iedereen kansen en dat wil ik als coördinator aan studenten en collega’s laten zien.

Internationalisering is heel divers. Het is niet alleen het aanbieden van Engelstalig onderwijs of een internationale ervaring voor studenten door een paar maanden aan een buitenlandse universiteit te studeren. Het betekent ook samenwerking met buitenlandse universiteiten op het gebied van onderzoek en onderwijs, het ontwikkelen van competenties, mobiliteit van staf, het internationaal op de kaart zetten van de faculteit, et cetera. Het gaat wat mij betreft niet om het internationaliseren op zich, het moet wel bijdragen aan de kwaliteit die Erasmus School of Law te bieden heeft. Samen met het bestuur werk ik op dit moment aan een strategie om internationalisering beter in te bedden in het beleid en om de kansen voor onderzoek en onderwijs beter te benutten, bijvoorbeeld in het kader van de nieuwe EU-programma’s, zoals Horizon Europe en Erasmus+. Een belangrijk onderdeel van mijn functie is het creëren van bewustzijn bij collega’s over de mogelijkheden en kansen die internationalisering biedt en de ondersteuning in de ontwikkeling van initiatieven. Daarnaast heb ik nauw contact met de centrale diensten van EUR over internationalisering, onder meer als vertegenwoordiger van de faculteit in een aantal EUR-brede gremia. Een meer praktische taak is het voorbereiden van samenwerkings- en uitwisselingsovereenkomsten met buitenlandse universiteiten. Dat levert interessante (online) ontmoetingen op. Het contact met mensen uit andere ‘culturen’ is voor mij de kers op de taart in deze functie, wat overigens niet wil zeggen dat ik niet graag samenwerk met mijn Nederlandse collega’s!

Kennismaken in Sanders Building

“Soms heb ik het gevoel dat ik hopeloos achter loop op het leren kennen van mijn nieuwe collega’s en Erasmus School of Law als organisatie. Het omgaan met de Corona-maatregelen is ook voor mij een grote uitdaging. In de zes weken die ik heb mogen rondlopen in Sanders Building, heb ik maar een beperkt aantal collega’s ‘live’ kunnen ontmoeten. Online kennismaken ervaar ik als vrij formeel en beperkt. Ik kijk er naar uit om weer fysiek aanwezig te mogen zijn en ‘live’ kennis te maken met iedereen die ik nog niet ken – dat zijn er nog best veel. Het thuiswerken heeft me overigens wel de mogelijkheid geboden om mij uitvoerig te verdiepen in de materie, waardoor ik nu veel beter weet waar ik het over heb dan een jaar geleden. Ook kan ik thuis beter rustig en geconcentreerd werken.”

Mijn internationale kant ontdekken

“Internationalisering had al op jonge leeftijd mijn interesse. Ik heb ervoor gekozen na het behalen van mijn propedeuse Rechtsgeleerdheid in Utrecht direct Europees en Internationaal Recht te gaan studeren. Dit betekent dat ik geen Nederlands recht heb gedaan, maar ik heb wel gekozen voor een vakgebied waar mijn interesse lag. Ik heb mijn studententijd goed benut: ik heb stagegelopen bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en bij het United Nations Environment Programme in Parijs, ik heb verscheidene student-assistentfuncties vervuld, ik heb in het bestuur gezeten van een studievereniging voor Internationaal en Europees Recht waarmee we ook studiereizen organiseerden naar verschillende instellingen van de EU en andere internationale organisaties. Ik heb ook veel gefeest. Kortom: ik heb een toptijd gehad in Utrecht.

In die periode heb ik kennis gemaakt met het belang van internationalisering en dat urgentiegevoel is gelukkig nooit meer overgegaan. Het doet je beseffen dat de wereld groter is dan je eigen wereld. De idealist in mij hoopt door internationalisering te kunnen bijdragen aan meer onderling begrip, verdraagzaamheid en samenwerking.”

Over je grenzen kijken

“Mensen die een open mind hebben, die bereid zijn om over hun grenzen heen te kijken, letterlijk en figuurlijk, inspireren mij. Mensen als Ruben Terlou en Thomas Erdbrink spreken mij bijvoorbeeld erg aan. In hun documentaires over China en Iran verdiepen zij zich in de mensen daar en laten ze een andere kant zien dan er normaal geschetst wordt van deze toch wel andere culturen en regimes.”

Internationaal aspect als rode draad

“Vanaf het begin van mijn loopbaan heeft mijn werk altijd een internationaal aspect gehad. Mijn eerste baan was aan de Universiteit Utrecht als docent Europees communautair recht, ook voor de Erasmus+ studenten. Na een jaar ben ik overgestapt naar een lobbyorganisatie gericht op Europa. Ik werkte twee dagen in Brussel en drie dagen in Den Haag. Daarna belandde ik op internationale afdelingen van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Als beleidsmedewerker Europese en Internationale Zaken nam ik deel aan vergaderingen van de Raad van Europa en de EU. Nadat ik moeder werd van mijn twee kinderen heb ik een korte tijd niet gewerkt, maar thuis zitten was niet helemaal mijn ding. Mijn eerste sollicitatie was meteen raak en ben ik begonnen bij de Britse Ambassade in Den Haag, waar ik de laatste zeven jaar als politiek militair adviseur Benelux heb gewerkt. Dat was een interessante stap. Binnen de ambassade heerst een heel andere cultuur dan binnen de Nederlandse overheid, het is veel formeler. Het werk heeft mijn ogen verder geopend. Ik was regelmatig in Brussel en London te vinden. De internationale omgeving, het tempo en niveau werkte heel stimulerend. Ondanks de formele sfeer, heb ik het er altijd erg naar mijn zin gehad.”

Kookstudio Verkerk

“Even heb ik overwogen om na mijn tijd bij de Britse ambassade een eigen kookstudio te beginnen. Dat stond op mijn bucket list. Koken is mijn grote passie en het leek mij een mooie uitdaging. Ik was al een businessplan aan het schrijven en had een aantal workshops gegeven, maar op het laatste moment heb ik toch besloten om het niet te doen. Hoewel het een ontzettend leuk project was, is het werk erg intensief, ook in het weekend en in de avonden. Daarna ben ik via het Asser Instituut bij Erasmus School of Law terecht gekomen. Mijn huidige baan is ook intensief, maar op een andere – en voor mij fijnere – manier.”

Internationalisering als vanzelfsprekend

“Mijn kinderen heb ik geprobeerd met een blik over de grens op te voeden. Het resultaat is dat de oudste een tweejarige master in Noorwegen heeft afgerond en de jongste nu in Engeland voor een game developer werkt. Ik ben enorm trots op hen. Nu mijn kinderen op eigen benen staan, heb ik genoeg tijd en energie voor een nieuwe uitdaging en ben ik heel blij dat deze baan, mét een internationaal tintje, bij Erasmus School of Law op mijn pad gekomen is.

Over tien jaar hoop ik een mooie ontwikkeling te hebben meegemaakt binnen mijn werk bij de faculteit. Ik hoop dat we in onze organisatie dan niet meer spreken over internationalisering als een aspect dat verder ontwikkeld moet worden, maar dat het juist vanzelfsprekend is en goed ingebed is in beleid en organisatie.”

Duizend en één dingen tegelijk

“Ik ben geboren en getogen in Rotterdam, dus de keuze voor de Erasmus Universiteit was vrij snel gemaakt. Na een jaar Psychologie studeren heb ik de overstap gemaakt naar Rechten. Op de middelbare school deed ik veel met debatteren en mijn vrienden hadden al vaker de opmerking gemaakt dat ik Rechten zou moeten studeren en later advocaat moest worden of de politiek ingaan. Nadat ik was begonnen met Psychologie besefte ik dat het niet de studie was voor mij, want het was niet de juiste uitdaging. Daarom besloot ik alsnog naar mijn vrienden en onderbuikgevoel te luisteren door over te stappen naar Rechten. Tot op de dag van vandaag ben ik erg blij met die keuze.

In mijn eerste jaar Rechten wilde ik mij volledig focussen op de studie, maar iedereen die mij kent weet dat ik moeilijk stil kan zitten en het liefst duizend dingen tegelijk doe. Daarom begon ik vanaf de zomer van mijn tweede studiejaar ook met allerlei nevenactiviteiten. Zo werd ik vrijwilliger bij de rechtswinkel, lid van een studievereniging, dook ik meteen in een van de commissies én een bijbaantje was natuurlijk ook mooi meegenomen. Rustig opbouwen zat er niet in, dus ik ging van nul naar honderd in anderhalve maand tijd. Ik had er mijn zinnen op gezet, dus niets of niemand zou mij tegenhouden. Zelfs geen grote enkeloperatie. Drie dagen na de operatie rolde ik namelijk gewoon het kantoor op de 8e verdieping in. Minder leuk was de brandoefening op mijn eerste dag terug als je de liften officieel dus niet mag gebruiken en de ‘rups’ voor de trap blijkbaar niet werkt. Daar zat ik dan op mijn tweede werkdag met mijn manager in de lift tegen de regels in, want we moesten toch echt naar buiten. Ook wisselde ik mijn voltijd studie om naar deeltijd voor twee maanden en gelukkig heb ik uiteindelijk ook geen studievertraging opgelopen. Nu ik terugkijk ben ik best trots op wat ik allemaal heb gedaan, maar op het moment vond ik dat allemaal heel vanzelfsprekend.”

Op zoek naar de kangoeroes

“Een van de redenen om zo veel naast de studie te doen, was mijn hoop om in het buitenland te studeren en dan specifiek een exchange aan de University of New South Wales in Sydney (UNSW), Australië. Voor die bestemming was er altijd een selectie, dus op deze manier probeerde ik mijn kansen op toelating te vergroten. Uiteindelijk kreeg ik een plekje aangeboden en stapte ik in het vliegtuig naar de andere kant van de wereld. De ervaringen die ik daar heb opgedaan zijn onbeschrijfelijk en stegen ver boven mijn verwachtingen uit. Het land en de cultuur staan voor mij toch wel bovenaan. Het is ontzettend gaaf om in de trein te kunnen stappen en nog geen twee uur later in een veld tussen 30 wilde kangoeroes te staan.

Ook de vakken aan UNSW waren enorm interessant. Een van mijn docenten zal mij ook altijd bijblijven; het was een zogenaamde intensive course en als een docent de klas acht uur lang geboeid kan houden op een zondag, dan is deze van een heel speciaal kaliber. Een exchange is een echte verrijking van je studie en leven, maar ik geef ook toe dat ik het soms moeilijk vond om zo ver van huis te zijn. Even naar huis bellen kon vaak niet, vanwege het grote tijdsverschil. Ik woonde met vier andere studenten, dus we konden gelukkig bij elkaar terecht en dan kom je er ook achter dat je niet de enige bent met heimwee. Het merendeel van de exchange studenten krijgt er op een of andere manier mee te maken en het zou zeker geen taboe moeten zijn.”

Een kind van de faculteit

“In de zomer voor mijn tweede jaar Rechten ging ik op zoek naar een bijbaan. In deze zoektocht zag ik een vacature voorbijkomen voor de ESL Alumni Belcampagne. Het was een project van zes weken en het salaris was hoger dan mijn vorige bijbaan, dus ik besloot te solliciteren en ik kan wel zeggen dat die beslissing de rest van mijn carrière heeft bepaald. Tijdens de belcampagne viel ik namelijk op bij de projectleiders vanwege mijn hoge donaties en na afloop vroegen ze of ik nog langer voor de faculteit zou willen werken. Zo werd ik de eerste student-assistent voor het MyFuture programma en uiteindelijk was dat de kick-off van mijn loopbaan bij Erasmus School of Law.

Na een jaar bij de afdeling ging ik op exchange, maar na terugkomst pakte ik mijn baan weer op bij de afdeling Development (Communicatie, Marketing & Relaties). Vanaf dat moment is het een ware achtbaan geweest, want ik heb heel veel verschillende functies bekleed: eerst student-assistent en later projectleider MyFuture, alumni officer, communicatiemedewerker en op dit moment coördinator van de afdeling Communicatie, Marketing & Relaties. Een functie die voor mij ontzettend leerzaam is en waar ik veel plezier uit haal. Door deze verscheidenheid aan rollen en taken komt het regelmatig voor dat ik nog word bevraagd over mijn vorige werkzaamheden en dan kan ik niet altijd nee zeggen. Ik ben een ‘kind van de faculteit’, maar door alle wisselingen heb ik soms de behoefte voor een frisse start en een nieuwe eerste indruk.”

Communicatie gaat om verbinden

“Goede communicatie is van groot belang voor iedere organisatie en zeker voor een onderwijsinstelling. Het stimuleert een effectieve en efficiënte samenwerking, geeft duidelijkheid over verantwoordelijkheden en doelen en zorgt ervoor dat de neuzen dezelfde kant op staan. Communicatie gaat om het verbinden van mensen en het geven van een gevoel van betrokkenheid. Dat vind ik zo mooi aan het communicatievak en daar maak ik mij hard voor. Zeker in een tijd als nu waarin collega’s en studenten zich logischerwijs minder verbonden met elkaar voelen. Ik hoop dat in de komende jaren nog verder te verbeteren bij Erasmus School of Law.”

Minder focussen op de toekomst

"Van kleins af aan ben ik een echte toekomstdenker en vergeet ik vaak stil te staan in het hier en nu. Altijd nadenken over mijn vervolgstappen, over wat gaat komen en hoe ik dat het beste kan aanvliegen. Eerlijk gezegd kan dat best vermoeiend zijn en vergeet ik soms om echt te leven. Gelukkig ben ik mij hier nu meer bewust van en ben ik al een stuk beter geworden in het loslaten en aanwezig zijn in het moment. Ergens had ik mijn studietijd ook anders willen invullen en er echt van willen genieten, in plaats van werken en het bouwen van mijn CV. Die tijd krijg je niet meer terug, dus dat probeer ik ook vaak mee te geven aan de huidige studenten: leef in het hier en nu, want vandaag komt niet meer terug.”

Mijn moeder is de sterkste vrouw die ik ken

“Ik ben niet iemand met grote idolen of inspiratiebronnen. Bepaalde gebeurtenissen of mensen in mijn leven dragen bij aan het worden van de persoon die ik wil zijn, maar ik vind dat iemand niet te veel moet hangen aan rolmodellen. Advies aannemen of iemand nastreven ten aanzien van een specifieke eigenschap is prima, maar we zijn allemaal individuen met een eigen verhaal.

Ik heb dan geen rolmodel, maar ik heb wel een enorm goede band met mijn moeder en in mijn ogen is zij de sterkste vrouw die er is. Ik heb een enorm respect voor haar en hoe ze ondanks alles wat op haar weg kwam voor drie kinderen heeft gezorgd en hen altijd een warm en veilig gevoel heeft kunnen geven. Ik ben haar enorm dankbaar en dat zou ik haar vaker moeten vertellen. Ik was de jongste dus ik heb uiteindelijk best veel meegekregen van wat er speelde, maar we trotseerden het samen en gek genoeg zou ik het achteraf gezien ook niet anders hebben gewild. Mede daardoor ben ik heel close met mijn moeder en het heeft mij geleerd wat echt belangrijk is in het leven.”

Gent als thuisbasis

“Ik heb voor de studie Criminologie gekozen, omdat ik rechten, psychologie en sociologie interessant vond. Al die gebieden komen daarin samen. Uiteindelijk heb ik vijf jaar in Gent gestudeerd: bachelor en master Criminologie, en de master-na-masteropleiding European Criminology and Criminal Justice Systems. Daarna heb ik een aanbod aanvaard om in Gent aan de slag te gaan als onderzoeker in onderzoeksprojecten over leiderschap en leiderschapsontwikkeling bij de politieorganisatie in opdracht van het Belgische Ministerie van Binnenlandse Zaken. Het onderwerp had niet direct mijn interesse, maar het leek mij een mooie leerschool; ik was pas net afgestuurd en ik stond al tegenover burgemeesters, procureurs en korpschefs om hen te interviewen, soms zelfs in het Frans.

In die twee jaar van onderzoek doen, heb ik ontzettend veel geleerd en kreeg ik de smaak te pakken. Dankzij een beurs van het Bijzonder Onderzoeksfonds (Universiteit Gent en Hogeschool Gent) kon ik een promotieonderzoek starten naar de smokkel in elektronisch afval (e-waste) en hardhout via de Antwerpse haven, met een focus op de ‘governance context’ hiervan. Tijdens mijn promotieonderzoek heb ik ook veldwerk mogen doen in Ghana, wat een ontzettend boeiende ervaring was.”

Van New York naar Rotterdam

“Na mijn promotieonderzoek verhuisden mijn partner en ik naar de Verenigde Staten. Hij kreeg een baan in New York (Cornell University, Ithaca) en ik mocht de laatste zes maanden van mijn aanstelling bij HoGent op afstand doen. Even later vond ik een baan als universitair docent bij het John Jay College of Criminal Justice (City University of New York). Hier doceerde ik Theoretische Criminologie en Onderzoeksmethoden, en leerde tegelijkertijd zelf ook veel over het Amerikaanse onderwijs- en rechtssysteem en over de Amerikaanse samenleving.

Cornell University en John Jay College lagen op zo’n vijf uur pendelen van elkaar, dus dat was op persoonlijk vlak behoorlijk pittig; drie dagen verbleef ik in Manhattan en de rest van de week bracht ik door in Ithaca, een prachtige plek aan het Cayuga meer tussen bosrijke heuvels. De groene omgeving was toch meer mijn ding dan de stad, ook al heb ik ervan genoten ‘the big apple’ te kunnen verkennen, als mijn onderwijstaken het toelieten.”

Na tweeëneenhalf jaar pendelen wilden mijn man en ik toch dichter bij elkaar werken, dus zijn we opnieuw gaan solliciteren. Er waren meerdere opties, maar wij zagen allebei in het aanbod van Rotterdam de meeste uitdaging en de beste fit bij wat we zochten. Hij ging aan de slag bij Rotterdam School of Management en ik bij Erasmus School of Law. Ik had inmiddels ook een postdoctorale beurs bemachtigd van het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Vlaanderen, waardoor ik mijn eigen budget kon inzetten om parttime te werken aan mijn onderzoek over milieucriminaliteit aan de Universiteit Gent en parttime te werken bij de sectie Criminologie van Erasmus School of Law. Ik pendelde toen gemiddeld één keer per week naar Gent voor mijn onderzoek. Inmiddels heb ik al enige tijd een voltijdaanstelling in Rotterdam, waar ik erg blij mee ben.”

Ongelijkheid in de maatschappij en de economie

“Naast mijn werk bij de sectie Criminologie ben ik sinds 2018 een vaste medewerker van het Erasmus Initiative “Dynamics of Inclusive Prosperity”. Een deel van mijn tijd breng ik dus door met onderzoekers buiten de faculteit, hetgeen ik heel interessant vind. We hebben een gedeelde passie voor alles wat over ongelijke verhoudingen in de maatschappij en economie gaat. Ik vind het fijn om mij zo buiten de faculteitsgrenzen te begeven en andere disciplines en gelijke interesses te ontdekken. Het staat me toe onderzoek te blijven doen naar milieucriminaliteit en dat ook vanuit andere perspectieven dan de criminologie alleen. Zo werven filosoof Yogi Hendlin en ik momenteel een postdoctoraal onderzoeker voor een project over de productie, het gebruik en de regulering van zogenaamde ‘forever chemicals’ (bijvoorbeeld PFAS).

Daarnaast ben ik sinds januari 2021 aangesteld als co-chair (met René Repasi) op de leerstoel ‘Public & Private Interests’ binnen het sectorplan van Erasmus School of Law. Ik kijk er naar uit samen met hem, met de postdocs en met de PhDs, maar ook samen met anderen die bij dit sectorplan betrokken zijn, het onderzoek over publieke en private belangen binnen rechtswetenschappen en criminologie verder uit te bouwen.

Veel onderzoeken en een beetje lesgeven

“Dankzij mijn aanstelling bij het Erasmus Initiative heb ik veel tijd aan onderzoek kunnen besteden. In de afgelopen twee jaar ging die tijd vooral naar het onderzoeksproject over drugscriminaliteit in de Rotterdamse haven in opdracht van de Rotterdamse Driehoek Plus (Gemeente, Politie, Openbaar Ministerie en Douane). Ons onderzoeksrapport hebben Richard Staring, Robby Roks, Elisabeth Brein en emeritus Henk van de Bunt en ik in mei 2019 overhandigd. Tot op de dag van vandaag blijven we de haven volgen, het leuk om te horen dat onze aanbevelingen door publieke en private actoren in de haven worden gewaardeerd en gebruikt. Samen met Rotterdamse en Maastrichtse collega-criminologen doen Karin van Wingerde en ik, ook een actiegericht onderzoek in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum naar de versterking van de aanpak van ondermijnende drugscriminaliteit, waarbij we 13 (van de 126) landelijke projecten van dichtbij volgen en vooral vanuit een bestuurskundige lens onderzoeken.

Ik heb enkele jaren de minor Criminologie gedoceerd, maar de kern van mijn onderwijsopdracht is het begeleiding van scriptiestudenten en het co-doceren van twee mastervakken in de masteropleiding Criminologie en de International Research Master (IMARC); Corporate & White-Collar Crime samen met Karin van Wingerde en Organised Crime met Robby Roks. We hebben deze vakken enkele jaren terug met steun van de Community for Learning and Innovation van de EUR herontwikkeld naar het model van het case-based learning. Onze studenten bestuderen in kleine groepjes echt casussen van bedrijfs- en georganiseerde criminaliteit, waarvoor ze beleidsadvies ontwikkelen. Samen vakken ontwikkelen en doceren vind ik enorm leuk en ik kan het iedereen aanraden.”

Een sociaal natuurmens

“De natuur is voor mij een grote inspiratiebron. Ik ben al spelend in de bossen opgegroeid in Hertsberge, op zo’n vijftien kilometer van Brugge. Ik trek voor mijn vakanties het liefst naar de bergen in bijvoorbeeld Oostenrijk, Zwitserland, Noorwegen of Canada. Momenteel staat dat reizen natuurlijk op een laag pitje. Zelfs een weekendje naar vrienden of familie in België kan nu moeilijk. Ik prijs me gelukkig dat ik ook in deze coronatijden natuur dicht bij me heb, in onze eigen tuin; als ik een kilometer de weide achter mijn huis in wandel, heb ik een rivier waar we kunnen zwemmen; of schaatsen, zoals afgelopen winter.

Ik haal ook veel energie uit mijn sociale contacten. Ik heb een hechte groep vrienden uit België die ik regelmatig spreek of zie, maar heb ook goeie vrienden die we op buitenlandse avonturen leerden kennen en met wie we contact houden, waar ook ter wereld we ons begeven. Ook heb ik een goeie band met mijn familie.”

Interessante mensen en boeiend onderzoek

“Ik ben begin 2021 benoemd tot hoogleraar en ik heb al veel interessante dingen mogen doen tijdens mijn doctoraats- en postdoctorale onderzoeken. Ik ben ontzettend blij met mijn werk binnen het Erasmus Initiative en Erasmus School of Law. Ik heb een heel leuk stel collega’s en ik hou van de Nederlandse directheid, die ik inmiddels ook overgenomen schijn te hebben – of altijd al in me had, dat laat ik even in het midden.

Ik ben ook trots op wat ik samen met collega’s al heb bereikt op het gebied van onderzoek.
Naast het drugsonderzoek in de haven en een onderzoek naar afvalcriminaliteit, heb ik bijvoorbeeld in Louisiana een onderzoek gedaan over landverlies aan de kust, met oud-collega’s uit New York. Daarvoor heb ik veldwerk gedaan bij een inheemse groep op het eiland Isle-de-Jean-Charles; ik werd meegenomen in een ‘first nation community’ (Canadees-Indiaanse gemeenschap) naar iemand die al 85 jaar op het eiland woonde en mij hier van alles over kon vertellen. Dat is gewoon heel erg leuk en uniek.”

Nog genoeg te leren en ontdekken

“Het kan nog wel eens een uitdaging zijn om fulltime te werken met twee jonge dochters thuis en zeker tijdens de intelligente lockdown of wanneer ze ziek zijn. Binnen de academische wereld heb ik ook veel mooie uitdagingen op de horizon. Ik had altijd de wens om meer verantwoordelijkheden binnen de faculteit en universiteit op me te nemen en heb met mijn recente benoeming die kans gekregen.

Ik doe graag onderzoek en ik geef graag les, dus ik zie mijzelf nog lang in de academische wereld werken. Als mijn partner en ik ooit een baan aangeboden krijgen die ons beide past waarbij we midden in de bergen kunnen gaan wonen en de jobs voor mijn partner en ik allebei een goeie fit zijn, dan zeg ik gedag tegen Nederland. Het zal echter wel een heel goed aanbod moeten zijn voordat we dat doen!”

Rechten voor mij geen ‘vuilnisbakrichting’

“Al vanaf de middelbare school was ik vastberaden om rechten te gaan studeren. Mijn grootvader, met wie ik een goede band had, was jurist en advocaat en heeft mij mogelijk geïnspireerd om ook die richting te kiezen, hoewel ik niet met absolute zekerheid kan zeggen hoe bij mij nu het precies het idee is gegroeid om rechten te gaan studeren. Rechten wordt weleens bestempeld als de ‘vuilnisbakrichting’ voor mensen die niet weten wat ze willen studeren, maar voor mij was rechten een heel bewuste keuze.

Tijdens mijn studie was ik geen extreme feestganger, maar ik heb zeker genoten van het studentenleven en het ruime aanbod aan cafés en restaurants in Brussel en Leuven. De vrienden die ik daar heb leren kennen, behoren vandaag de dag nog steeds mijn vriendengroep. We spreken regelmatig af en gaan zelfs samen op reis.”

Student van de wereld

“Ik heb twee jaar aan de (voormalige) Katholieke Universiteit Brussel en drie jaar aan de Katholieke Universiteit Leuven gestudeerd. Tijdens mijn studie ben ik ook een halfjaar op uitwisseling naar New York University geweest, wat een geweldige en leerzame ervaring was. Vervolgens ben ik in Leuven begonnen met mijn promotieonderzoek in het goederen- en insolventierecht en gedurende mijn onderzoek ben ik zes weken naar de Universiteit van Stellenbosch (Zuid-Afrika) geweest.

Mijn onderzoek ging niet over het Zuid-Afrikaanse recht, maar ik heb daar met veel inspirerende mensen kunnen spreken en de rust gevonden om ‘het geraamte’ van mijn proefschrift te bedenken en te schrijven. Ik kan het alle promovendi aanraden om tijdens het proefschrift gedurende een bepaalde periode uit de dagelijkse routine te stappen en alleen bezig te zijn met het proefschrift. Als het dan ook nog eens in zo’n inspirerende omgeving is als Stellenbosch, tussen de bergen en wijngaarden, dicht bij de kust, dicht bij Kaapstad, dan mag je jezelf helemaal gelukkig prijzen.”

De strijd voor een plekje in de academische wereld

“Ik heb altijd de ambitie gehad om in de academische wereld te blijven, maar het aantal beschikbare plaatsen is erg beperkt in Vlaanderen; er zijn maar een paar universiteiten. Na het afronden van mijn promotieonderzoek kon ik jammer genoeg niet direct aan de slag in mijn vakdomein, omdat meerdere plekken al recentelijk waren ingevuld. Afwachten was voor mij geen optie, dus besloot ik een jaar naar het buitenland te gaan en als visiting researcher onderzoek te doen naar erfdienstbaarheden (covenants en servitudes) aan Harvard Law School bij professor Henry Smith, die een absolute wereldtopper is in het goederenrecht.

Gedurende mijn tijd bij Harvard heb ik op een aantal posities gesolliciteerd, waaronder een docentschap in het Engelse goederenrecht aan de Queen Mary Universiteit in London. Daar werd ik tweede in de selectie. Na mijn jaar in de Verenigde Staten ben ik uiteindelijk de advocatuur ingegaan in België, met de hoop dat er vroeg of laat iets open zou vallen in de academische wereld.”

Gouden tip van mijn moeder

“Het was mijn moeder die mij wees op een vacature bij de sectie goederen- en insolventierecht van Erasmus School of Law. Mijn verwachtingen waren niet erg hoog, omdat goederen- en insolventierecht zeer nationaal geregelde materie is en ik volledig ben opgeleid in het Belgische recht. Het Belgische recht heeft wel wat gelijkenissen met het Nederlandse recht, maar ook best veel verschillen.

De avond voor mijn sollicitatie kwam ik behoorlijk laat en moe terug van een reis naar Stockholm. Ik vroeg mij zelfs even af of ik wel zou gaan. Uiteindelijk ben ik, op aandringen van mijn verloofde, zonder al te veel voorbereidingen en verwachtingen het sollicitatiegesprek ingegaan. Diezelfde avond werd ik gebeld met de vraag om op 1 september 2015 te beginnen. Dat was een onverwacht maar zeer welkom telefoontje!”

Militairen het juridische vak leren

“Gelijktijdig met mijn aanstelling bij Erasmus School of Law ben ik begonnen met het doceren van verbintenissenrecht bij de Koninklijke Belgische Militaire School, aan militairen die naar de hogere kaders van het leger willen doorgroeien. Op die manier heb ik mijn allereerste zelfstandige juridische leservaring opgedaan, wat ik eigenlijk heel erg leuk vond. Inmiddels focus ik mij volledig op Erasmus School of Law, omdat het gelijktijdig werken in Brussel en Rotterdam toch lastig te combineren bleek te zijn.”

Onderwijs(-ontwikkeling)

“Tijdens de onderwijsblokken ben ik hoofdzakelijk bezig met het onderwijs: colleges voorbereiden, wekelijkse overleggen met de tutoren, tentamens opstellen, tussendoor vragen van studenten beantwoorden, en dan komt het nakijken van de tentamens nog. Buiten de onderwijsweken ben ik bij diverse projecten en facultaire organen betrokken.

Ik ben bijvoorbeeld vice-directeur van Erasmus Graduate School of Law (EGSL). De afgelopen jaren hebben we binnen EGSL ons opleidingsprogramma voor PhD’s volledig gedigitaliseerd voor zogenaamde ‘buitenpromovendi’. Op die manier kunnen promovendi – die niet op de campus aanwezig (kunnen) zijn – een opleidingsprogramma volgen dat voldoet aan dezelfde standaarden als de opleiding die op de campus wordt aangeboden. Daarnaast heb ik recent samen met collega Erik de Kloe een geheel nieuw keuzevak ontwikkeld voor de masters Privaatrecht en Ondernemingsrecht (Zekerheden en insolventie), dat momenteel voor het eerst wordt aangeboden. Een groot gedeelte van mijn tijd besteed ik uiteraard ook aan het doen van onderzoek, bij voorkeur met een focus op internationalisering en recente maatschappelijke evoluties, zoals data.”

Wie is eigenaar van data?

“Data spelen binnen alle segmenten van de maatschappij een steeds belangrijkere rol, maar een vraag die vaak onbeantwoord blijft is: ‘wie is nu eigenaar van al die data?’. Daar doe ik op dit moment onderzoek naar. Deze vraag, samen met de opkomst van de deeleconomie en een circulaire economie, is de belangrijkste uitdaging waar het goederenrecht – en het recht in het algemeen - zich de komende jaren over zal moeten buigen. 

Voordat men kan nadenken over het juridisch statuut van data moet men uiteraard de complexe materie zo goed mogelijk begrijpen. Daarom probeer ik een samenwerking op te zetten met IT-specialisten die mij onder meer kunnen uitleggen wat data nu eigenlijk zijn, wat er gebeurt als een bestand bijvoorbeeld wordt doorgestuurd, gekopieerd, verwijderd, opgeslagen, etc.”

Rotterdam is mijn thuis geworden

“De stap om te verhuizen naar Nederland was best een uitdaging en ik ben er trots op dat ik deze stap heb gezet, want ik voel mij erg thuis in Rotterdam. Uiteraard verraadt mijn accent dat ik geen geboren en  getogen Rotterdammer ben en dat zal waarschijnlijk zo blijven. Ieder jaar opnieuw zie ik de studenten opveren en onderling lachen of verbaasd kijken wanneer ik de eerste woorden van mijn college heb uitgesproken.

Van kinds af aan ben ik al een fan van Nederland, dus het was voor mijn ouders geen grote verrassing dat ik in Nederland terecht ben gekomen. Ik vind dat Nederlanders heel positief staan tegenover Vlamingen – zeker bij Erasmus School of Law – en eigenlijk positiever dan Vlamingen soms tegenover Nederlanders staan.”

Inspiratie om mij heen

“Ik ben niet iemand met grote idolen of voorbeelden. Wat mij het meest inspireert, is mijn persoonlijke omgeving: mijn verloofde, familie en vrienden. Ik ben ook trots op het feit dat ik binnen enkele jaren tijd gegroeid ben van universitair docent naar universitair hoofddocent binnen Erasmus School of Law en ik hoop in de toekomst, nog steeds in Rotterdam, de laatste stap op de ladder te zetten.”

Joost als student

“Ik heb hier in Rotterdam rechten gestuurd. Ik woonde op kamers in Coolhaven, maar ik had een vriendengroepje waarmee ik altijd samen studeerde bij EMC en op Woudestein. Ik heb dus heel wat tijd doorgebracht in de Universiteitsbibliotheek (UB). Vaak studeerden we overdag in de UB en 's avonds gingen we samen een hapje eten om vervolgens weer verder te gaan studeren. Dit groepje vrienden was ook het groepje waarmee ik op stap ging, dat hoorde er voor mij ook bij.

Naast mijn studie werkte ik als student-assistent bij de sectie Strafrecht en sportte ik veel. Vooral wielrennen vond ik heerlijk. Ik werd lid van The European Law Students’ Association (ELSA) hier in Rotterdam en was aangesloten bij Probus, het privaatrechtelijke dispuut van de JFR. Ik moet eerlijk zijn dat mijn “hoofdhobby” toch wel uitgaan was, dat deed ik het meeste naast mijn studie.

Als student-assistent deed ik al best wel veel binnen de sectie Strafrecht en ben ik als het ware in bepaalde projecten gerold. Ik deed als student-assistent al mee aan veel activiteiten en na mijn afstuderen heb ik dat eigenlijk gewoon op full-timebasis voortgezet. Het zoeken naar mijn eerste baan is dan ook geen spectaculair verhaal, want ik heb simpelweg gesolliciteerd voor een fulltime functie binnen de sectie.”

Bijdragen aan actieve wetgeving blijft een mijlpaal in mijn carrière

“Nadat ik fulltime aan de slag ging, werd ik al vrij snel onderdeel van het Antilliaanse projectteam van Hans de Doelder, hoogleraar Strafrecht en Strafprocesrecht aan Erasmus School of Law. Dit team heeft bijgedragen aan de totstandkoming van het nieuwe Caribisch Wetboek van Strafrecht en de herziening van het Caribisch Wetboek van Strafvordering. Toendertijd vloog ik zes keer per jaar naar Curaçao en ging ik daar twee of drie weken schrijven aan wetgeving. Na de herziening in de Caraïben hebben Hans de Doelder en ik ook teksten voor het Wetboek van Strafrecht van Suriname aangeleverd aan een Surinaamse wetgevingscommissie. Dat wetboek hebben zij uiteindelijk ingevoerd in 2015.

Het meest trots ben ik dan ook op de herzieningen van de Wetboeken van Strafrecht, omdat we daar zo hard aan hebben gewerkt en ze daadwerkelijk zijn ingevoerd. Hopelijk wordt onze herziening van het Wetboek van Strafvordering een dezer dagen ingevoerd. Het is een lang project geweest met een aantal collega’s, wat veel tijd en moeite heeft gekost. Met de Strafrechtboeken van de Caraïben zijn we bijvoorbeeld van 2003 tot 2013 mee bezig geweest. Als onze teksten dan actieve wetgeving worden is dat een pluim voor het harde werk en iedere keer weer een mijlpaal in mijn carrière.”

Moeilijk om nee te zeggen

“Naast het project in de Caraïben - wat nog steeds loopt - heb ik ook aan veel andere projecten gewerkt. Zo heb ik veel extern onderzoek gedaan voor onder andere de politie, marechaussee, de FIOD en PwC en ben ik sinds 2015 ook rechter-plaatsvervanger voor de Rechtbank Rotterdam. Ik rolde steeds van het ene project in het andere. Dat is zo’n beetje een samenvatting van mijn gehele professionele carrière. Ik kan vaak gewoon niet ‘nee’ zeggen, iets wat ik misschien wel vaker zou moeten doen, alhoewel de projecten vaak weer enorm interessant en heel verleidelijk zijn!”

Ik probeer altijd zo veel mogelijk te schrijven, want wet- of lesboeken schrijven vind ik het allerleukste. Ik heb ook een tijdje een column gehad in de Havenloods, weer zo’n typisch project waar ik ingerold ben. Ik werd door hen een keer geïnterviewd over moord en vervolgens vroegen ze mij of ik het leuk zou vinden om een wekelijkse column te schrijven. Dat was een mooie ervaring, maar na vijf jaar ben ik ermee gestopt. Ik vond het tijd voor een nieuwe uitdaging.”

Schrijven en lesgeven zijn mijn passies

“Mijn werkweek heeft geen vast patroon. De meeste werkdagen beginnen rond kwart voor negen op mijn kantoor. Dan zet ik mijn computer aan, beantwoord ik mijn mailtjes en ga ik aan de slag met schrijven. Zo schrijf ik voor mijn website SR Updates elke dinsdag een nieuwsbrief met de drie belangrijkste arresten van de Hoge Raad van die week. Daarnaast doceer ik om de week een opleidingscursus, vaak aan advocaten. Verreweg de meeste tijd spendeer ik aan schrijven, want ik wil graag boeken publiceren. Mijn passies liggen in het schrijven en lesgeven.

Studenten en docenten zijn een eenheid zonder gezagsverhouding

“Mijn grootste uitdaging op dit moment, is het opbouwen van een band met de studenten in mijn vak. Dat kan erg moeilijk zijn in slechts vijf weken tijd. De studenten hebben goed contact met elkaar en de tutoren, maar als docent van de online-colleges vind ik het lastig om die connectie ook te maken met de studenten. Bij de vakken in de master zijn de groepen een stuk kleiner en is het daardoor intiemer, maar in de bachelor geef ik college aan 800 man. Dat creëert een bepaalde afstand en zeker op dit moment met de digitalisering van het onderwijs.

Enkele studenten stellen hun vragen tijdens een college, maar de meeste studenten doen dit toch via de tutoren of onderling in WhatsAppgroepen. Eerlijk gezegd, zou ik heel graag ook in die groepen zitten, zodat ik beter zou weten wat er speelt onder de studenten. Ik denk dat studenten hier ook van profiteren, omdat ze een beter beeld zullen hebben van wat er van hen verwacht wordt. De online leeromgeving Canvas biedt weliswaar een chatfunctie, maar die wordt minder actief gebruikt dan WhatsApp.

Ik merk de afstand tussen docent en student vooral in de manier waarop studenten hun mening over het onderwijs of het tentamen uiten. We ontvangen soms juridische klachtbrieven en dat is simpelweg niet het soort contact dat ik wil met mijn studenten. Ik zie studenten en docenten als een eenheid en er is geen gezagsverhouding. We bevinden ons niet op de middelbare school waar de docenten de leiding hebben.”

Het was net alsof ik tegen een muur praatte

“Mijn werkweek ziet er heel anders uit nu het onderwijs digitaal is en thuiswerken de norm is. Toen we ineens overgingen op thuis studeren en werken, moest ik zeker even schakelen. Voor het onderwijs op de campus waren al collegezalen ingeroosterd inclusief opnameapparatuur, waardoor we als sectie hebben besloten om de colleges voort te zetten op de geplande dagen, maar dan online.

Het was heel bizar om in de lege collegezalen te staan. De eerste keer was ik helemaal alleen, maar dat veranderde snel daarna. Ik vond het niet fijn om helemaal alleen in een grote lege ruimte te zijn, omdat je volledig in het niets aan het praten bent. Daarnaast ging ieder kwartier het licht uit, omdat de sensoren van de lampen natuurlijk geen beweging in de zaal detecteerden. Als je met z’n tweeën bent, gebeurt dat gelukkig niet en heb je minder het gevoel dat je tegen een muur praat.

Het was heel stil op de campus, omdat bijna iedereen thuiswerkte of studeerde. Ik moest naar de campus komen om mijn colleges te geven, dus dan kwam ik soms iets eerder om zo ongestoord te kunnen werken in mijn kamer in Sanders Building. Toen het langzaamaan weer drukker werd op de campus, vond ik het  spannender om op kantoor te gaan werken, omdat je niet meer weet wie er allemaal nog meer op locatie wil werken. We hebben gelukkig heel snel met de sectie een effectieve manier gevonden om door te geven of je aanwezig bent.”

Digitaal onderwijs is voor studenten vervelender dan voor docenten

“Hoe de komende maanden eruit gaan zien qua onderwijs hangt denk ik heel erg af van de vraag hoe snel de coronavaccins daadwerkelijk worden uitgerold in ons land. Als de meeste mensen gevaccineerd zijn, denk ik dat alles snel weer terugkeert naar ‘normaal’. Wel verwacht ik dat de anderhalvemeter-samenleving blijft en de komende periode zal het onderwijs primair nog digitaal zijn.

Ik heb zelf niet zo’n moeite met het digitale onderwijs, maar ik denk dat het voor studenten vervelender is dan voor de docenten. Voor studenten is een groot deel van studeren ook bijeenkomen, mensen ontmoeten en nieuwe ideeën horen. Dat gaat online simpelweg veel minder.”

Mijn familie is mijn grootste inspiratie

“Ik keek vroeger al naar hoe mijn ouders en mijn ooms en tantes hun leven leidden en wat ze bezighield. Ze laten zich vooral leiden door wat ze leuk vinden en waar ze voldoening uithalen. Dat pik je van jongs af aan zelf dan ook op en daar ben ik erg trots op.”

Mijn naam is Julia Reis en ik ben op dit moment werkzaam als trainee bij het Openbaar Ministerie. Dit traineeship stoomt je in twee jaar klaar voor een carrière bij het Openbaar Ministerie, waarbij je ervaring opdoet bij verschillende onderdelen van de organisatie.

In de eerste drie maanden van het traineeship bestonden mijn werkzaamheden uit het beoordelen van verkeerszaken, waaronder snelheidsovertredingen en rijden onder invloed. Mijn huidige werkzaamheden betreffen het beoordelen van strafzaken van veelvoorkomende criminaliteit. Denk hierbij aan diefstal, mishandeling en vernieling. Naast het beoordelen van strafzaken volg ik via het opleidingsinstituut SSR verschillende cursussen waarin, naast juridische inhoud, tevens aandacht wordt besteed aan persoonlijke ontwikkeling. Na de periode bij het parket Centrale Verwerking Openbaar Ministerie in Utrecht, ga ik op de ZSM-afdeling werken bij het arrondissementsparket Rotterdam. In de laatste fase van het traineeship zal ik werkzaam zijn bij team onderzoeken van het arrondissementsparket Rotterdam.

Door het volgen van de verschillende vakken van de master Strafrecht aan de Erasmus Universiteit heb ik een goede kennis van het strafrecht opgedaan en praktijkgerichte vaardigheden geleerd. De kennis die ik heb opgedaan in deze master zie ik ook terug in mijn werkzaamheden. Zo heeft het Onderzoekspracticum verdiepend formeel strafrecht bijgedragen aan mijn kennis over het bewijsrecht die ik kan toepassen bij het beoordelen van strafzaken, heb ik door het vak Verdiepend Materieel Strafrecht kennis opgedaan van diverse strafbare feiten en heeft het vak Sanctierecht ervoor gezorgd dat ik op de hoogte ben van de verschillende sancties die kunnen worden opgelegd en aan welke voorwaarden moet zijn voldaan om een bepaalde sanctie op te kunnen leggen. De master Strafrecht heeft mij goed voorbereid op een baan in de strafrechtspraktijk!

Mijn naam is Ivana Mazurel en ik ben op dit moment werkzaam als CDD Analist bij ING Nederland. Ik werk binnen het ‘Know Your Customer Center’ waar we ons richten op small medium enterprises.

Mijn huidige werkzaamheden betreffen het maken van risico-analyses bij zakelijke relaties van ING met betrekking tot witwassen, terrorismefinanciering en corruptie. Hoe dit in zijn werk gaat? Alle zakelijke relaties moeten een geldige risicostatus krijgen, zodat wij als bank inzichtelijk hebben met wat voor klant wij te maken hebben - we willen al onze klanten goed ‘kennen’. Elke dag start ik nieuwe dossiers en rond ik onderzoeken naar organisaties af. Ik breng bijvoorbeeld in kaart wat de organisatie doet, wie er bij de organisatie betrokken zijn, welke risico’s hierbij gepaard gaan en ook doe ik een transactie-analyse van de zakelijke rekening van een klant. Middels openbare bronnen (websites, nieuwsberichten) of door in gesprek te gaan met de klant bouw ik een dossier op. Als hieruit onacceptabele risico’s uit voortvloeien of we verdachte dingen zien ondernemen we natuurlijk actie!

De kennis die ik heb opgedaan in de master zie ik terug in mijn werkzaamheden door de analyse- en onderzoeksvaardigheden die ik geleerd heb. Je oefent in de opleiding met het in kaart brengen van criminogene factoren en de processen die schuilgaan achter onder andere georganiseerde criminaliteit en witwassen. Wie doet dit? Hoe doen ze het? Wat zijn de consequenties? Een goede analist graaft dieper dan wat enkel aan de oppervlakte zichtbaar is. Tijdens de master doe je enorm veel achtergrondkennis op zodat je een beter beeld hebt van hoe criminelen te werk gaan en hoe ze hierbij gebruik maken van het financiële systeem in Nederland. Zo ben ik als beginnend analist goed uitgerust met de juiste vaardigheden.