ESPhil kondigt de publicatie aan van The Method(s) of Phenomenology. An Introduction door Maren Wehrle, uitgegeven door Palgrave Macmillan (Springer Nature).
ESPhil kondigt de publicatie aan van The Method(s) of Phenomenology. An Introduction door Maren Wehrle, uitgegeven door Palgrave Macmillan (Springer Nature).
Fenomenologie wordt vaak gepresenteerd aan de hand van grote namen of debatten tussen ‘klassieke’, ‘kritische’ en ‘toegepaste’ benaderingen. In dit boek kiest Maren Wehrle bewust voor een andere aanpak. Ze vertrekt vanuit een eenvoudige maar verrassend verwaarloosde vraag: wat betekent het in de praktijk om fenomenologie te bedrijven?
Haar antwoord is dat fenomenologie, ondanks de vele variaties, steeds weer terugkeert naar dezelfde reeks taken. Of het nu realistisch of transcendentaal, feministisch, kritisch of toegepast is, fenomenologisch onderzoek heeft tot doel ervaringen zonder vooroordelen te beschrijven, te identificeren wat daarin algemeen of essentieel is, en de omstandigheden te onderzoeken die ervaringen mogelijk maken – zowel in specifieke gevallen als in het algemeen.
Het boek begint bij Husserl en volgt deze drie methodologische stromingen en maakt ze vooral zichtbaar in de praktijk. In plaats van fenomenologische methoden als abstracte technieken te behandelen, laat Wehrle aan de hand van concrete voorbeelden uit zowel klassieke teksten als latere ontwikkelingen zien hoe ze werken. Verschuivingen in nadruk, kritische reacties en alternatieve benaderingen worden in de discussie verweven en in korte paragrafen voor verdere lectuur uitgelicht.
Het belangrijkste deel van het boek, ‘Phenomenology in Action’, laat zien hoe deze methoden vandaag de dag nog steeds van belang zijn. Het onderzoekt de hedendaagse en politiek geëngageerde fenomenologie, postfenomenologie in de filosofie van de technologie en interdisciplinair werk dat fenomenologie verbindt met vakgebieden als sociologie, antropologie, psychiatrie en neurowetenschappen. Er wordt ook aandacht besteed aan hoe fenomenologische benaderingen interageren met zowel kwalitatieve als kwantitatieve onderzoekspraktijken.
In The Method(s) of Phenomenology wordt doorlopend betoogd dat fenomenologie, ondanks interne meningsverschillen, kan worden opgevat als een gedeeld methodologisch project. Door de nadruk te leggen op wat fenomenologen daadwerkelijk doen, in plaats van op discussies over labels of orthodoxie, opent het boek opnieuw de weg naar de oorspronkelijke fenomenologische ambitie: methodisch en kritisch terugkeren naar de dingen zelf.
Bio
Maren Wehrle is universitair docent Praktische Filosofie aan de Erasmus School of Philosophy, Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoek richt zich op fenomenologie, filosofische en culturele antropologie, cognitieve wetenschappen en feministische filosofie. Ze heeft twee monografieën, twee geredigeerde bundels, een handboek over Husserl en talrijke artikelen gepubliceerd over onderwerpen als aandacht, belichaming, gewoonte, gender, normaliteit en normativiteit in ervaring.
