Gijsbert Oonk en Gijs van Campenhout over sport en identiteit in de Volkskrant

Voetbal

Steeds meer Europese voetballers met Marokkaanse roots kiezen ervoor om uit te komen voor Marokko op internationale toernooien. Hoogleraar Gijsbert Oonk en PhD'er Gijs van Campenhout leggen aan de Volkskrant uit waarom dat tot vragen leidt over de loyaliteit van deze voetballers. 

Nederland kan gezien worden als een van de hofleveranciers voor het nationale voetbaleftal van Marokko: maar liefst vijf Marokkaans-Nederlandse voetballers zullen dit jaar voor de wereldtitel strijden in een Marokkaans tenue. Die keuze is in Nederland niet onomstreden. Het doet zowel voetbalcommentatoren als het publiek twijfelen aan de loyaliteit van voetballers als Karim El Ahmadi (Feyenoord) en Hakim Ziyech (Ajax). Volgens Oonk en Van Campenhout heeft dat te maken met de strikte ideeën die in ons land heersen over nationale identiteit.

Aanval op de identiteit? 

Uit het onderzoeksproject Sport and Nation van de Erasmus School of History, Culture and Communication blijkt dat er door de huidige migratiegolven sprake is van alertheid voor elke vermeende aanval op de nationale identiteit. Vandaar dat Nederlandse sporters met Marokkaanse wortels sneller wordt verweten dat zij niet loyaal zouden zijn aan Nederland. Dat zij kiezen voor hun land van herkomst wordt gezien als een ondankbare afwijzing van het land waar zij wonen. 

Hypocrisie

Bovendien wordt er nogal hypocriet omgegaan met die eisen van loyaliteit, vertelt Oonk aan de Volkskrant: "Commentatoren reageren verontwaardigd als een jongen als Ziyech voor Marokko kiest. Dan wordt hem ondankbaarheid verweten. Maar dezelfde commentatoren waren stil toen Jordi Cruijff voor Oranje koos, terwijl Cruijff zijn voetbalopleiding genoot in Spanje en ook voor het Spaanse elftal in aanmerking kwam." Daar komt bij dat enkel de keuze van Marokkaans-Nederlandse voetballers voor het Marokkaanse elftal als een gebrek aan loyaliteit lijkt te worden opgevat. Oonk stelt dat je Nederlandse commentatoren niet zult horen over het Nederlandse ijshockeyteam uit de jaren tachtig, dat toen voor een groot deel uit Canadees-Nederlandse mannen bestond, of de Nederlandse badminton- en tafeltennisteams, die gedomineerd worden door spelers met Aziatische wortels. 

Hyperdiversiteit wordt de norm

In een tweede artikel in de Volkskrant, een opiniestuk van de hand van Oonk en Van Campenhout, geven zij aan het einde van uniforme nationale elftallen in zicht te zien; "Het enige land dat nog nooit een speler heeft opgesteld die niet in dat land geboren is, is Brazilië. Hyperdiversiteit wordt steeds meer de norm. WK’s zullen in de toekomst vooral worden gewonnen door migranten."

Meer informatie