Vergeet de menselijke maat niet in het Nieuwe Werken 1.5

Hoe kunnen bedrijven hun deuren openen in de anderhalvemetereconomie? Te makkelijk wordt dit vraagstuk afgedaan als een praktisch inrichtingsprobleem: plexiglas schotten in kantoortuinen, eenrichtingsverkeer afgedwongen met strepen op de vloer, in ploegendiensten werken en de liftbezetting maximeren. In deze technocratische en bedrijfseconomische oplossingen ontbreekt de menselijke maat. In Trouw wordt dit besproken met medewerking van hoogleraar arbeids- en organisatiepsychologie Arnold Bakker.

Nu we massaal thuiswerken en toe moeten naar ploegendiensten, wordt het sociale aspect belangrijker dan ooit. We komen elkaar minder tegen en worden nog afhankelijker van communicatie op afstand. Dit is gevoelsarm, er is minder ruimte voor smalltalk en de ‘ruikfactor’ ontbreekt. Werkgevers hebben de uitdaging om op afstand motiverend leiding te geven. Hoe ziet samenwerking eruit? Wat is de impact van dit alles op creativiteit en bedrijfsinnovaties?

De vraag is ook of we niet te veel haast maken met het klaarstomen van zorgpersoneel in de frontlinie om niet-coronazorg in gang te zetten. Die vraag geldt eveneens bij het opstarten van het onderwijs. Zonder gezond herstel ligt gezondheidsschade op de loer. Vergeten we de menselijke maat niet?