Health Economics gaat voor Jacqui Simpkin niet alleen over abstracte modellen of beleid. Voor haar is het onderwerp heel persoonlijk. "Ik was 14 toen mijn moeder ziek werd", vertelt ze. "En ze overleed toen ik in mijn laatste jaar van de middelbare school zat." Toen Jacqui getuige was van de realiteit van de zorg, begon haar interesse in gezondheid. Ze groeide op in Auckland, Nieuw-Zeeland, en wilde aanvankelijk dokter worden, maar dat veranderde snel toen ze geneeskunde ging studeren.
"Ik realiseerde me dat geneeskunde niets voor mij was", lacht ze. "Te bloederig. In het eerste jaar geneeskunde moesten we met kadavers werken, en dat was... confronterend." Wat haar wel bijbleef, was genetica en een groeiend verlangen om gezondheid te begrijpen buiten het individuele patiëntperspectief. Nu volgt ze een masteropleiding Health Economics in Rotterdam, ondersteund door een studiebeurs van de Stichting Erasmus Trustfonds.
Waarom de combinatie van gezondheid en economie?
"Aan de Universiteit van Otago heb ik twee bachelor diploma’s behaald: wetenschappen, met als hoofdvak genetica, en handel, met als hoofdvak economie. Destijds wist ik nog niet hoe die vakgebieden samen zouden komen. Het was eerlijk gezegd niet gepland. Ik volgde gewoon mijn interesses en wat ik dacht dat me zou helpen bij het vinden van een baan. Het keerpunt kwam in mijn laatste jaar, toen ik de vakken gezondheidseconomie en onderwijseconomie volgde. Dat was het moment waarop het kwartje viel. Ik realiseerde me plotseling: dit is waar mijn interesses samenkomen. De gezondheidseconomie stelde de vragen die voor mij het belangrijkst waren, met name de moreel complexe beslissingen over welke medicijnen worden vergoed en wie toegang krijgt tot zorg. Ik vond het fascinerend dat je economische modellen kunt gebruiken om beslissingen te nemen die reële gevolgen hebben voor het leven van mensen.
In Nieuw-Zeeland bleek het moeilijk om Health Economics te studeren. Er waren maar weinig specialisten, er waren weinig masteropleidingen en er was geen duidelijk pad naar dit vakgebied. Dus ging ik werken. Bijna drie jaar lang had ik een baan die totaal niets met gezondheidseconomie te maken had. Het was waardevol en zinvol werk, maar niet mijn roeping. Ik besefte dat ik iets moest doen waar ik echt gepassioneerd over was."
Hoe kwam je dan in Rotterdam terecht?
"Met een Iers paspoort via mijn moeder werd Europa een optie. Een simpele zoekopdracht naar ‘beste masteropleidingen Health Economics’ leidde me steeds naar dezelfde plek: Erasmus Universiteit Rotterdam. Hoe meer ik me erin verdiepte, hoe meer het aansloot bij wat ik wilde. Het was multidisciplinair, toegepast en flexibel genoeg om me te helpen uitzoeken waar ik echt heen wilde en wat ik echt wilde doen.
Maar zelfs met verlaagde collegegelden was het een hele stap om naar de andere kant van de wereld te verhuizen. Mijn spaargeld was lang niet genoeg om naar het buitenland te verhuizen en me in een nieuw land te vestigen. De studiebeurs van de Stichting Erasmus Trustfonds bracht daar verandering in. Daardoor kon ik me volledig op mijn studie concentreren. Zonder de scholarship had ik veel meer moeten werken, of was ik misschien helemaal niet gekomen.
Toen de bevestiging van de beurs arriveerde, was ik bij vrienden. Ik was totaal in shock, ik denk dat ik zelfs een tijdje niet heb gesproken. Ik had het echt niet verwacht! Ik bedoel, mijn cijfers op de universiteit waren goed, maar dat was zo lang geleden en ik had al die tijd gewerkt. Dus ja, dat was een bijzonder moment voor mij.
Naast financiële steun gaf de beurs me een gevoel van doelgerichtheid. Het motiveert je. Je wilt het goed doen, niet alleen voor jezelf, maar ook omdat iemand in je geloofde."
Heeft je masteropleiding je geholpen om te ontdekken wat je volgende stap zou moeten zijn?
"Eigenlijk kwam ik tijdens mijn masteropleiding weer terug op de plek waar mijn academische reis begon. Mijn scriptie gaat over de kosteneffectiviteit van gepersonaliseerde geneeskunde voor ALS, de ziekte waaraan mijn moeder leed. Ik kon mijn geluk niet op toen ik dit onderwerp kreeg. Het is precies wat ik wil doen, en het is natuurlijk heel persoonlijk. In mijn onderzoek vergelijk ik de huidige behandelmethoden met een nieuwe technologie die op basis van genetica kan bepalen op welke medicatie een patiënt het beste reageert. Het voelt alsof de cirkel rond is."
Ga je meedoen aan de Erasmus Charity Run?
"Absoluut! Ik ben al begonnen met trainen. Voor mij is hardlopen meer dan alleen sport. Studiebeurzen openen deuren die in sommige landen simpelweg niet bestaan. Ze stellen studenten in staat om ervaringen, perspectieven en vaardigheden op te doen die ze anders nooit zouden kunnen verwerven. Ik ben ervan overtuigd dat internationale klaslokalen, met verschillende achtergronden en standpunten, uiteindelijk leiden tot beter beleid, betere gezondheidszorg en betere resultaten voor de samenleving.
Door mee te rennen hoop ik ervoor te zorgen dat toekomstige studenten dezelfde kans krijgen als ik. Ik ben ontzettend dankbaar en dit voelt als een manier om iets terug te doen."
- Meer informatie
De Erasmus Charity Run is een sponsorloop waarbij je geld inzamelt voor studenten met als droom te studeren aan Erasmus Universiteit Rotterdam. Samen met andere deelnemers ren je om geld op te halen voor scholarship studenten.
Wil je ook helpen beurzen te financieren voor getalenteerde studenten zoals Jacqui? Ren mee in de Erasmus Charity run of doneer om dromen waar te maken.
- Gerelateerde content
- Gerelateerde links
- Stichting Erasmus Trustfonds
